Churchills Ministerie van onfatsoenlijke oorlogsvoering

Na 30, 40 bladzijden lezen in Churchills Ministerie van onfatsoenlijke oorlogsvoering kijk ik even achter in het boek. Notenapparaat. Literatuurlijst. Ik moest me er gewoon even van overtuigen dat ik geen oorlogsroman in handen heb. Het leest als een trein.


Op de eerste pagina’s worden een paar bijzondere karakters opgevoerd zoals secretaresse Joan Bright, caravanbouwer Cecil Clarke en militair Colin Gubbins. Zij komen het verhaal binnen op een manier die niet zou misstaan in een whodunnit: “Cecil Clarke keek naar zijn caravan zoals de meeste mannen naar hun vrouw kijken.”; Colin Gubbins was een parmantig ventje met strakke suède handschoenen en een wandelstok met zilveren knop.”

Narratieve non-fictie

Auteur Giles Milton schrijft narratieve non-fictie. De geschiedenis wordt gepresenteerd als een lopend verhaal. Dit verhaal gaat over een groep uitzonderlijke groep mannen en vrouwen in Groot-Brittannië die tijdens de Tweede Wereldoorlog nieuwe wapens uitvond en een guerrillastrijd voerde tegen de nazi’s.

Geheim

De organisatie begon klein en geheim. Zelfs binnen de politieke top wist niet iedereen ervan. Niet zonder reden. Immers, de troepen van Hitler waren niet de enige tegenstander die de organisatie tegenwerkte. De mannen binnen de Britse legertop, leden van een old boy’s network en voorstanders van fair play, konden het niet verkroppen dat een stelletje saboteurs in hun vaarwater kwamen.

Winston Churchill

Een belangrijke steunpilaar was er voor Gubbins en zijn mannen: Winston Churchill. De premier die op 10 mei 1940 aantrad, wist dat er geen middel ongebruikt moest blijven tegen de nazi’s. Hij gaf onvoorwaardelijke steun en genoot zichtbaar van de wapens en projectielen die door de creatieve, hardwerkende zonderlingen werden gemaakt.

Opoffering

De opoffering van de mannen en vrouwen was immens. Een man als explosievendeskundige Miles Jefferis werkte zestien uur per dag en verwachtte dit ook van de mensen onder hem. Aan het begin van de oorlog leefden hij en zijn directe collega Stuart Macrae in caravans naast elkaar om de dag zo veel mogelijk aan het werk te besteden. Hij moest wel toegeven dat hun echtgenoten ‘een slechte tijd hadden’.

De grootste druk lag niettemin bij degenen die in vijandelijk gebied opereerden. Spionagewerk deden. Aanslagen pleegden. Sabotageacties uitvoerden.

“Hun werk was ‘een lang gevecht geweest, waarbij overal en altijd marteling, onvoorstelbaar leed en dood konden toeslaan’.”

Hun avonturen zijn “spannender dan een boek, kleurrijker dan een film.”

Monument

Churchills Ministerie van onfatsoenlijke oorlogsvoering leest als een trein. Prima vertaald door Henk Moerdijk. De twee fotokaternen zijn verdekt opgesteld maar zijn zeker van meerwaarde. Je ziet de mannen en vrouwen die in andere tijden hun creativiteit voor vreedzame doeleinden hadden ingezet. Het waren geen warmongers, maar deden wat nodig was tegen hun meedogenloze vijand. Milton heeft een mooi monument voor hen neergezet.

Milton, G.

Churchills Ministerie van onfatsoenlijke oorlogsvoering, Hoe een handvol merkwaardige uitvinders hielp om de nazi’s ten val te brengen

(Uithoorn 2019)

ISBN 978 90 452 1113 8, € 22,99, 368 p.

Karakter Uitgevers

Leon Mijderwijk

Leon Mijderwijk (1975) studeerde voor Leraar Geschiedenis 2e graads aan de HU en deeltijd Geschiedenis aan de Universiteit van Utrecht. Zijn aandacht gaat uit naar de vroege middeleeuwen, in het bijzonder van Engeland. Hij schreef artikelen en recensies voor Westerheem, Archeologie Magazine, So British & Irish, Muntkoerier en Filatelie. Leon is redactiemedewerker van het Detectormagazine en Historiën-redacteur. Hij onderhoudt contact met diverse uitgeverijen, archeologen en historici.

More Posts

Historiën Twitter
Schrijf je in voor TOEN!