|
De Coppens-penalty van Cruyff |
|
In 1982 schoten de Ajaxieden Johan Cruyff en Jesper Olsen samen een zogenaamde afschuif-penalty in het doel van Helmond Sport. Een nog nooit vertoond kunststukje werd gezegd. Maar was deze strafschop wel echt zo uniek? Cruyff was maar liefs een kwart eeuw te laat met het ontwikkelen van zijn eigen strafschop. In 1957 had de Belgische international Rik Coppens deze Johan Cruyff-strafschop namelijk al lang en breed uitgevonden en tussen de palen geschoten . ‘Was Cruyff nu zo langzaam of Coppens zo snel’ had Louis Van Gaal zich kunnen afvragen. Helaas voor Cruyff is dus beiden het geval. In 1957 flikte Rik Coppens dat kunststukje samen met André Piters in een interland tegen IJsland. Bovendien deden de twee Belgen dat in een heuse interland en Cruyff en Olsen slechts in een competitiewedstrijd tegen een club die dat seizoen net niet degradeerde. In feite nam Cruyff dus een zogenaamde Coppens-penalty en niet andersom. Sterker nog: toen de volslagen onbekende Cruyff in 1957 op tien-jarige leeftijd nog in de schoolbankjes van de lagere school zijn medeleerlingen zat te pesten, vond de grote Coppens al de Cruyff-penalty uit. Het is een klassiek geval van ´Back to the Future´. De Nederlandse sportpers dacht dat het om een wereldwonder ging. Oppergod Cruyff was op aarde neder gedaald en had hoegenaamd iets unieks gepresteerd. Het nemen van een penalty in twee delen werd gezien als een geniale ingeving van koning Johan en diens waterdrager Jesper Olsen. De wereld gelooft het nu nog, maar het is totale onzin zo bleek. Op YouTube bijvoorbeeld zijn filmpjes te vinden die overduidelijk bewijzen dat Coppens veel eerder was dan Cruyff. Het is een voorbeeld van de bijna kritiekloze aanbidding van Johan Cruyff, waaraan de vaderlandse sportpers zich zo lang heeft bezondigd. Alles wat de verlosser uit Betondorp deed was zogenaamd geniaal. Dat klopt echter niet. Hoewel Cruyff een geweldige voetballer was, moet toch ook gezegd worden dat lang niet alles wat hij deed briljant was. Hij pakte minder prijzen dan Arie Haan en Clarence Seedorf, scoorde niet de meeste doelpunten in de eredivisie, speelde niet de meeste interlands en won nooit het EK of WK. En passant verloor hij zijn afscheidswedstrijd tegen Bayern München op beschamende wijze met 8-0. Bovendien speelde hij tweede divisie bij het Spaanse Levante. Hij lukte hem niet deze club naar de Spaanse eredivisie brengen. Vaak wordt beweerd dat hij Feyenoord in 1984 kampioen zou hebben gemaakt, maar hoe kan een man die het zeer middelmatige Levante niet eens wist te laten promoveren een meervoudig europacupwinnaar als Feyenoord nu kampioen maken? Dat bestaat werkelijk niet. In het Feyenoord van toen speelden bepaald geen knoeiers. Om een paar voorbeelden te noemen: Ruud Gullit (meervoudig europacup winnaar), Ivan Nielsen (europacup 1 winnaar), Peter Houtman (Nederlands elftal), Joop Hiele (Nederlands elftal), Bennie Wijnstekers (Nederlands elftal), Michel van de Korput (Nederlands elftal). Als Cruyff werkelijk zo groot was geweest als beweerd wordt, had hij ook wel kunnen verhinderen dat Tottenham Hotspur Feyenoord dat seizoen al vroegtijdig uitschakelde in de europacup. Niet dus. Feyenoord verloor twee maal kansloos van de Londenaren (4-2 en 2-0). Aan de prestaties van Cruyff hoeft uiteraard niks afgedaan te worden, maar verdient wel enige correctie. Opmerkelijk is dat het grote publiek het allemaal nog gelooft ook wat er over de ‘godenzoon’ Cruyff wordt beweerd. Bij de verkiezing van de Grootste Nederlander eindigde Cruyff op de zesde plaats, nog voor Michiel De Ruyter, Anne Frank, Rembrandt en Van Gogh nota bene. Rik Coppens werd slechts 73e bij de verkiezing van de Grootste Belg. Dat verdient een correctie. Al was het alleen maar vanwege …. de Coppens-penalty! Filmpje Coppens-penalty:
Filmpje ’Coppens-penalty’ door Cruyff:
|
|
|
|
|
| |
