Voorspelling Historiën-de tussenstand

Het WK is aanbeland bij de kwartfinales. Historien.nl verschaft een tussentijdse terugblik op het toernooi tot nog toe. Bovendien blikken we terug op de voorspellingen – zat Historien.nl er goed bij? Of ging het hopeloos de voetbalmist in?

Bron: Wikipedia

Laten we eens per poule nagaan hoe een en ander geschiedde.

Poule A – topschutters maken hun faam waar

Dat was duidelijk: de Uruguayanen Forlán en Suarez hebben hun status als topschutters volledig bewezen. Beiden zijn van kritiek belang geweest: Forlán besliste met twee treffers de oorwassing van Zuid-Afrika en Suarez maakte de enige goal tegen Mexico, zodat Uruguay als groepswinnaar tegen het verrassend geplaatste, maar lager aangeschreven Zuid-Korea mocht aantreden. In die wedstrijd scoorde Suarez twee maal, zodat hij tot de selectie groep spelers met drie goals op dit toernooi behoort. Vooral de tweede was van prima kwaliteit!

Mexico werd tweede achter Uruguay en dat was gezien het verzorgde en best wel gedurfde spel van de Midden-Amerikanen bijzonder verdiend. Historien.nl had echter een derde plaats voorspeld, omdat gezien de geschiedenis van dit soort toernooien verwacht mag worden dat het gastland minimaal de poulefase overleeft. Helaas kende het eerste toernooi op Afrikaanse bodem de negatieve primeur dat het gastland al in de groepsduels onderuit ging. Desondanks had Historien.nl een vrij goede voorspelling gedaan, want uiteindelijk is het alleen op doelsaldo dat Mexico boven Zuid-Afrika eindigde, terwijl de voorspelling was dat het verschil erg klein zou zijn, maar dan in Afrikaans voordeel.

De totale ineenstorting van Frankrijk, waarvoor de gewezen vedetten zelfs op presidentiele audiëntie moeten verschijnen, was geheel volgens verwachting. Frankrijk kende al twee slechte jaren waarin de bundeling topspelers nauwelijks een collectief oogde en steevast faalde. Zonder de handsbal van Henry was deze bom al enkele maanden eerder gebarsten. Sterker nog, stapels Ieren zullen vloekend in de kroeg gedacht hebben dat hun team wél vaker dan één keer had kunnen scoren en echte tegenstand had kunnen bieden. Het valt ze niet kwalijk te nemen…

Gek genoeg mocht Raymond Domenech na het EK 2008 aanblijven en achteraf zullen veel Fransen zich over die beslissing achter de oren krabben: de man deed vast zijn best, maar er kwam maar geen voetbal in de ploeg en de groep werd geteisterd door slechte verhoudingen en een discutabel selectiebeleid, waardoor er vooraf al een schromelijk tekort aan scorend vermogen ontstond. Na het toernooi zal deze geruchtenmolen pas goed gaan draaien, zodra Henry, Evra en Anelka hun verhalen openbaar maken. Vooralsnog lijkt dat voor Domenech weinig goeds te beloven. Voor nu kunnen we volstaan met het oordeel dat Frankrijk in 2010 zo ongeveer beleefde wat Nederland in 1990 had: een onevenwichtige spelersgroep vol losgeslagen en volgevreten vedetten met daarboven een coach die er geen greep op kreeg.

Overigens was het leuk te zien dat de “Nederlandse” verdediging van Mexico, in de vorm van Salcido, Moreno en Rodriguez zo goed presteerde. Zelfs in de laatste wedstrijd (tweede ronde tegen Argentinië) waren het vooral de andere verdedigers die het tegen Tévez en Higuaín aflegden. De transferwaardes van bovengenoemde heren zal zeker toenemen. De penningmeesters van PSV en Ajax zullen blij zijn met de prestaties van Salcido -waar de Eindhovenaren liever vanaf willen wegens zijn houding en matige laatste seizoen- en Suarez met wiens verkoop de Amsterdammers de club uit het financiële noodweer kunnen weren!

De voorspelling: De eindstand:

1 Uruguay Uruguay

2 Zuid-Afrika Mexico

3 Mexico Zuid-Afrika

4 Frankrijk Frankrijk

Poule B

Deze poule werd gekenmerkt door de verrassend sterk spelende Zuid-Koreanen. De Aziaten die slechts een handvol spelers in Europa hebben en over hooguit twee echte topspelers kunnen beschikken, speelden verrassend aanvallend en zochten brutaal de aanval. Gelukkig werd het land tweede in deze poule, want de negatief spelende Grieken die slechts tegen het met een man minder spelende Nigeria durfden aan te vallen, hadden niets te zoeken in de tweede ronde. Het is gewoon een schande dat je tegen Argentinië, terwijl alleen zege volstaat- je met slechts één spits (Samaras) speelt en die ook nog eens weinig steun van het middenveld meegeeft. De houding van de Koreanen was duizendmaal beter en zelfs in de achtste finale tegen Uruguay waren ze niet veel slechter – vlak voor tijd kregen ze nog een kans op de gelijkmaker. Kortom: Zuid-Korea verraste positief! De voormalige PSV-spelers Ji-Sung Park en Young-Pyo Lee speelden een degelijk toernooi, al zal Park nog wel eens terugdenken aan de wedstrijd tegen Uruguay, toen hij een goede kans om zeep hielp.

Dat Argentinië door zou gaan als groepswinnaar was van tevoren door zowat de hele wereld voorspeld. Alleen had iedereen gedacht dat de grote spil in dat succes Lionel Messi zou zijn. Zijn ster is echter nog dof… Hij speelt best leuk, heeft een paar goede schoten en acties geproduceerd, maar het rendement is nog wat laag. Niet getreurd natuurlijk, want er was al uitgebreid verhaald over de absurd sterke voorhoede waarover Argentinie kon beschikken. Dat het nu Gonzalo Higuaín is die de grote afmaker van de Argentijnen blijkt, is hartstikke leuk, maar zeker niet zo verrassend. Hij is erg rustig en heeft enkele uitstekende seizoenen achter de rug zonder een immense vermoeidheid op te lopen – wat naar verluidt het grote struikelblok voor Messi is, die sinds zijn galavoorstelling in de thuiswedstrijd tegen Arsenal (Champions League kwartfinale) een dalende lijn in zijn prestaties vertoonde. Het mooiste moment was de tweede goal tegen Griekenland, toen de oudgediende Martin Palermo nog even in mocht vallen en met een mooie reflex de zege op de angstige Grieken veiligstelde. Waarschijnlijk zal hij geen extra speelminuten meer krijgen – hij was echt als joker meegenomen. De stormram die in mocht vallen als niemand meer snapte hoe je de verdediging kapot kon spelen. Ach, zo´n mooi moment wordt de 36.jarige, pas 10-voudige international van harte gegund!

Zoals gezegd was de spelhouding van de Grieken te negatief om iets te verdienen. Dat Otto Rehhagel alsnog in de boeken komt als de bondscoach die de primeur van een Griekse WK-zege bewerkstelligde, lag misschien meer aan het teleurstellende Nigeria dat na een rode kaart te weinig voetbal bezat om zich de aandringende Grieken van het lijf te houden. En daarmee is dan een grote verrassing aan het licht gekomen: het sterke spel van de Zuid-Koreanen was niet alleen meer gedisciplineerd dan dat van Nigeria, het was ook meer aanvallend. Nigeria stelde op alle fronten teleur en dat terwijl het spelersmateriaal helemaal niet kwaad is. Bovendien was de verwachting dat de tegenstanders Zuid-Korea en Griekenland echt wel geklopt konden worden. Jammer voor Historien.nl, maar het succes wordt Zuid-Korea met plezier gegund! In Nigeria denkt men daar ook zo over en de president van het land, Goodluck Jonathan, heeft ondertussen een tweejarige schorsing voor het nationale elftal afgekondigd. Die tijd is noodzakelijk om het voetbal te herstructureren en een nieuwe garde op te leiden. Het is maar de vraag wat de FIFA hiermee zal doen, want het is alom bekend dat de wereldvoetbalbond geen politieke inmenging bij voetbalbonden accepteert…Over het algemeen is het een slecht idee om vrijwillig af te zien van deelname aan internationale evenementen, want hoe test je anders je niveau? Hoe kun je zien of je progressie maakt?

Vooraf werd al stilgestaan bij de selectie van Said Kaita die ooit bij Sparta Rotterdam speelde. Hij heeft de laatste jaren nauwelijks wedstrijden gespeeld maar mocht desondanks mee en stond zelfs in de basis tegen Griekenland. Hij deed het in de eerste wedstrijd niet slecht, maar door zijn rode kaart konden de Grieken zowaar een vuist maken.

Historien.nl zat er in deze poule toch wel ver naast.

De voorspelling: De eindstand:

1 Argentinië Argentinië

2 Nigeria Zuid-Korea

3 Griekenland Griekenland

4 Zuid-Korea Nigeria

Poule C – één goal te veel

Dit leek een poule met behoorlijk duidelijke krachtsverhoudingen te zijn: Engeland was topfavoriet en Slovenië leek net wat leper dan de mentaal sterke Amerikanen, terwijl Algerije het bij een handvol aardige acties zou moeten laten. Niets bleek minder waar en dat maakte deze poule uiterst spannend! Na de eerste speelronde zat vrijwel iedereen zich thuis te verbazen en af te vragen of het grote Engeland door reuzendoders omver gekegeld zou worden. Op het laatst herpakten de rode leeuwen zich nog, om via een benauwde maar verdiende 1-0 overwinning op Slovenië als tweede in de groep te eindigen.

De voorspelling: De eindstand:

1 Engeland Verenigde Staten

2 Slovenië Engeland

3 Verenigde Staten Slovenië

4 Algerije Algerije

Ondanks de huidige eindstand had Historien.nl deze poule behoorlijk goed voorspeld… Laten we eens kijken hoe de stand was in de 92e minuut van de laatste wedstrijd:

1 Engeland

2 Slovenie

3 Verenigde Staten

4 Algerije

En toen viel in de 93e minuut alsnog de winnende goal van Landon Donovan! Daarmee werden de Amerikanen verrassend groepswinnaar en viel Slovenië toch nog af. Misschien hadden ze meer op de aanval moeten spelen om het Engeland moeilijker te maken – wie zal het zeggen. Ongetwijfeld zal de klap hard aangekomen zijn bij de fans thuis, die de goal van Donovan waarschijnlijk niet eens konden geloven…

De Verenigde Staten vielen op door hun immense veerkracht, afkomstig van de topsportmentaliteit waar Amerikanen in elke sport om geroemd worden. Bovendien maakte Donovan eindelijk zijn status waar door drie maal te scoren: een gelijkmaker, een aansluitingstreffer en een winnende…hij was met afstand de belangrijkste speler van zijn land en na zijn weinig bemoedigende optredens in de Duitse en Engelse competities was dat even verrassend als prachtig om te zien. Het doelpunt van de ondertussen kaalgeschoren ex-Heerenveenspeler Michael Bradley deed denken aan enkele seizoenen terug, toen hij in Nederland een transfer naar Borussia Dortmund bijeen scoorde. Zijn agressieve reacties na de afgekeurde winnende 3-2 tegen Slovenië toonden zijn eveneens bekende agressieve kant. Hij moet daar wat aan doen, want anders zal hij er nog wel eens schorsingen om krijgen, zoals vorig jaar tegen Spanje.

Dat Algerije leuk speelde maar te weinig kwaliteit had om de tegenstanders echt in de gevarenzone te brengen, is helaas waar gebleken. Wel was de wedstrijd tegen Engeland een geweldige verrassing die in Algerije en in veel andere delen van de wereld vast en zeker als een overwinning gevierd werd.

De grootste teleurstelling van deze poule was toch wel het spel van Engeland. De topspelers konden het niet bolwerken, al speelden Gerrard en Lampard best aardig. De echte teleurstelling stond in de spits: Wayne Rooney, in Engeland al hoopvol tot Roonaldo omgedoopt, bakte er te weinig van. Oververmoeidheid, de druk of gewoonweg een slechte vorm verhinderden hem zijn clubprestaties naar het nationale elftal over te brengen. Engeland zat ook niet ruim in de goede keepers, getuige de basisplaats van David James, de 39-jarige goalie die jaren geleden bij Liverpool zo vaak te opzichtig in de fout ging dat hij weg moest… Maar ja, keeper Green had met zijn blunder in de eerste wedstrijd de weg voor James vrijgemaakt. Dat Duitsland met 4-1 over de Engelsen heen zou walsen in de achtste finale was helemaal niet zo verrassend, al zal iedereen zich afvragen of Engeland de moed had kunnen houden als dat mooie schot van Frank Lampard gewoon als gelijkmaker geteld zou zijn.

Het maakt ook niet meer uit: Engeland was onthutsend zwak. De verwachtingen waren enigszins terecht hooggespannen gezien het spelersmateriaal, maar het speelde nauwelijks als een team en er was geen duidelijke lijn in het aanvalsspel. Er was niets moderns aan – zelfs Franz Beckenbauer had al aangekondigd dat het Engelse elftal weer net als vroeger leunde op kick and rush, terwijl het Duitse elftal overloopt van jong creatief talent. En Der Kaiser had het goed gezien…

Poule D – de hoop van Afrika

Hoewel de Afrikaanse landen op dit toernooi bitter teleurstellen, is er één heldere ster aan het firmament: Ghana overleefde de groepsfase en schakelde daarna met aardig spel en mooie goals de Verenigde Staten uit. In de kwartfinale wacht Uruguay en gezien de recente wedstrijden is Ghana beslist niet kansloos, al blijft Uruguay favoriet.

De goede prestaties van Ghana waren niet verwacht door Historien.nl. De verwachting was dat het onder zou sneeuwen tegen de gedisciplineerde Serviërs en de fanatieke Australiërs.

De voorspelling: De eindstand:

1 Duitsland Duitsland

2 Servië Ghana

3 Australië Australië

4 Ghana Servië

Ghana en Servië wisselden dus van plaats in de eindstand. Dat kwam doordat Servië aanvallend toch teleurstelde. Danko Lazovic viel nog wel eens redelijk in, maar het probleem lag vooral bij de centrumspitsen Pantelic en Zigic. Pantelic is zoals bekend een trage spits, maar zet daar tenminste andere kwaliteiten tegenover: inzicht, een prima schot, balvastheid. Die Zigic daarentegen –toch een speller van Valencia- heeft werkelijk waar niets laten zien. Het niveau van Australie was op de juiste waarde geschat. Dat het van Servie won was mooi en gebeurde vooral op karakter – het gelijkspel tegen Ghana kwam ook al op karakter tot stand nadat sterspeler Harry Kewell vroeg in de partij met rood naar huis moest.

Poule E – de motor van Honda

De voorspelling: De eindstand:

1 Nederland Nederland

2 Kameroen Japan

3 Denemarken Denemarken

4 Japan Kameroen

Het kwam nogal als een verrassing dat Japan zich als tweede achter Nederland nestelde en daarmee de normaliter sterker geachte landen als Denemarken en Kameroen voorbij ging. Dat Denemarken niet zo´n toptoernooi zou draaien was wel te verwachten gezien de vele blessures die het elftal in de aanloop naar het toernooi teisterden. Dat Bendtner uiteindelijk gewoon aan de aftrap stond was natuurlijk een list van de gewiekste oud-coach van Ajax, bondscoach Morten Olsen. Hij zag onlangs Sir Alex Ferguson tegen Bayern München (Champions League) hetzelfde trucje flikken met Wayne Rooney: constant zeggen dat hij niet speelklaar is, maar hem vervolgens gewoon in de basis zetten en hopen op een schokeffect. Net als bij Manchester toen lukte het de Denen nu niet tegen Oranje, maar Bendtner onderscheidde zich wel tegen Kameroen. Dat Japan gretig de Denen te lijf ging en met uitstekende vrije trappen en een prachtig uitgespeeld stukje van gelegenheidsspits Keisuke Honda zomaar won, was een regelrechte topprestatie. Aan Deense zijde speelde Jon Dahl Tomasson een teleurstellend toernooi: hij was niet scherp in zijn doelpogingen en zelfs vanaf elf meter had hij een herkansing nodig om te scoren. Hij heeft trouwens een serieuze spierblessure overgehouden aan het WK, dus Feyenoord zal blij zijn…

Denemarken was niet de enige teleurstellende deelnemer: Kameroen had best wel potentie, maar kon te weinig teamgeest in het elftal brengen. Nog steeds wordt het Afrikaanse voetbal geplaagd door het adagium “goede voetballers, slechte teams”. Samuel Eto´o heeft wederom laten zien dat hij een echte wereldspits is. Zijn twee goals waren dan ontoereikend om de drie nederlagen te verhinderen, maar de wijze waarop hij de Nederlandse en de Deense verdediging geregeld aan het werk zette maakte indruk. Tegen Denemarken speelde Kameroen een redelijk open wedstrijd, voor WK-begrippen. Jammer genoeg stond Eto´o te vaak op een eiland. Dat komt doordat de nummer 10 van Kameroen de verkeerde speler op de verkeerde plek is: hij is een ouderwetse pingeldoos die de bal te weinig afspeelt en constant de actie en het eigen schot zoekt. Die ene keer dat hij de bal strak aan Eto´o afspeelde, kwam Kameroen op voorsprong tegen Denemarken… Nee, aan Eto´o lag het niet. Kameroen was niet heel slecht eigenlijk. In alle wedstrijden hebben ze kansen afgedwongen en tegen Oranje speelden ze nota bene hun beste wedstrijd – voor het eerst werd de Nederlandse verdediging serieus op de proef gesteld.

Dat Japan van Kameroen won was al verrassend, maar dat het Japanse spel tegen Nederland tactisch zo sterk was, hadden weinigen verwacht. Japan speelde compact en gaf heel weinig weg. De Aziaten werden zelfs enkele malen brutaal, maar Honda en de zijnen konden geen echte gaten in de defensie vinden. Pas op het allerlaatste moment kwam er een grote kans. In de twee andere groepswedstrijden was Keisuke Honda wel bepalend. Plots werd hij in de spits opgesteld en daar zijn toch mooi een goal en een assist uit voortgekomen. Met zijn vrije trap tegen Denemarken bezegelde hij nog maar eens zijn status als beste Japanse voetballer. Hij is nog jong ook… De laatste weken verging het Japan bar slecht in de voorbereiding met slechts één gescoord doelpunt. Hoofdredacteur van Voetbal International zou niet verbaasd zijn als de Japanse coach nog vóór het toernooi ontslagen zou worden, zo zei hij op televisie. Zo ver is het niet gekomen en nu is hij als een trotse succescoach naar Japan teruggekeerd. Tegen Paraguay op penalty’s eruit vliegen is geen schande.

Oranje speelde niet groots, maar hoefde dat eigenlijk ook niet. Nederland werd nauwelijks uitgedaagd en te weinig onder druk gezet. De twee tegentreffers kwamen allebei tot stand uit een penalty en beiden vielen in de laatste 10 minuten van de wedstrijd toen Nederland al op 2-0 stond. Als er meer goals geïncasseerd zouden worden of als Nederland op achterstand zou komen, dan gaat de leeuw pas echt brullen. De kwartfinale tegen Brazilië is wat dat betreft pas de eerste echte uitdaging en het is meteen dé wedstrijd van het toernooi, althans voor Oranje. Tijden de WK´s van 1994 en 1998 werd Oranje door Brazilië uitgeschakeld in respectievelijk de kwartfinale en de halve finale. In 1994 was Brazilië wel net wat beter, al had Nederland een behoorlijke tweede helft gespeeld, maar zeker in 1998 had Nederland een zege verdiend. Vlak voor de desastreus verlopen strafschoppenserie werd Pierre van Hooijdonck nog gevloerd in de zestien,maar de scheidsrechter durfde waarschijnlijk op zo´n tijdstip geen penalty meer te geven. Er zitten dus nog veel wraakgevoelens. In 1998 was Nederland de ware ster van het toernooi. De overwinningen kwamen soms moeizaam, maar het spel was af en toe zeer goed en ook nog eens mooi. Niet zomaar zei Michel Platini na de Franse titelwinst dat Nederland qua aanvallend voetbal het mooist had gespeeld. Voor mooi voetbal koop je echter niets. Wat dat betreft verloopt het toernooi uitstekend, want als je zonder mooi voetbal of zonder absurde inspanningen je wedstrijden wint, dan tank je in ieder geval veel vertrouwen.

Poule F – de reuzendoders

Deze groep verliep bijzonder vreemd, maar was wel één van de meest vermakelijke groepen! De verwachting dat het moeilijk scorende Italië zich tegen tegenstanders als Slowakije en Nieuw Zeeland als groepswinnaar zou plaatsen werd keihard gelogenstraft. Alleen Paraguay werd tot een stunt in staat geacht, zodat de 1-1 geen verrassing was. Dat Nieuw Zeeland in de openingswedstrijd al een punt pakte en daarna nog eens wereldkampioen Italië op een gelijkspel hield, was fantastisch voor het toernooi! De poule werd immens spannend, want in de laatste wedstrijd was de ploeg die een klinkende overwinning zou pakken alsnog verzekerd van een tweede ronde. De druk op de Italianen nam zienderogen toe, maar het nietige Slowakije (dat ook moest winnen) nam brutaal de wedstrijd over en sloeg via spits Robert Vittek genadeloos toe. Dat Italië zich pas kort voor tijd oprichtte en nadrukkelijk op zoek ging naar doelpunten, kwam als een klap in het gezicht van de Italiaanse fans. Gek genoeg heeft Italië wel enkele sterke wedstrijdfasen gespeeld in die drie wedstrijden, maar het creatieve talent om te scoren was er simpelweg niet. Het is gebleken dat zelfs voetbaldwergen zonder profcompetitie, waar zelfs clubloze spelers naar een eindtoernooi mogen, zomaar goed genoeg kunnen verdedigen om het voetballen onmogelijk te maken – ware reuzendoders! Zou de coach van Nieuw Zeeland expres een amateur tegenover Fabio Cannavaro hebben opgesteld? Om de voormalig Wereldvoetballer van het jaar (2006) extra te vernederen? Cannavaro won weinig duels en kon niet verhinderen dat Nieuw Zeeland op voorsprong kwam…

Nee, Italië heeft definitief afgedaan. Pas over vier jaar hoeven we daar weer iets van te verwachten, want juist in de creatieve aanvallers zit Italië met een generatie die over twee jaar te oud is om mee te doen. Hun vervangers stelden tijdens dit toernooi al hopeloos teleur

De voorspelling: De eindstand:

1 Italië Paraguay

2 Paraguay Slowakije

3 Slowakije Nieuw Zeeland

4 Nieuw Zeeland Italië

Dat Historien.nl er zo faliekant naast zat werd in dit geval met veel genoegen geaccepteerd! En Nieuw Zeeland was dan wel een cadeau,maar niet voor “iedere tegenstander”…eerder voor de in Nederland sterk aanwezige anti-Italiaanse gevoelens.

Het dappere Nieuw Zeeland kan vol trots terugkijken op een WK zonder nederlaag – ongetwijfeld een primeur. Het goed spelende Paraguay vond een waardige tegenstander in Japan voor de tweede ronde, die op strafschoppen werd beslist. Nu wacht Spanje in de kwartfinale en niemand zal een stuiver geven voor de Zuid-Amerikaanse kansen… Tot nog toe spelen de Zuid-Amerikaanse landen behoorlijk goed voetbal en durven ook nog wel eens de aanval te kiezen.

Het dappere Slowakije sneeuwde uiteindelijk met eer onder in de achtste finale tegen Nederland. Oranje was eenvoudige beter, al waren er wel twee reddingen van Stekelenburg nodig om een spannender einde te voorkomen. De eretreffer van Vittek uit een penalty kon Nederland niets meer deren. De gele kaart voor onze keeper echter wel. Gelukkig was het geen rood, maar een gele kaart tijdens de kwartfinale zou betekenen dat Vorm of Boschker een wedstrijdje moeten invallen. Nederland had wat pech in de afronding, want ballen van o.a. Robben en Mathijsen hadden er toch wel in gekund.

Poule G – evenwicht

Deze groep eindigde precies zoals voorspeld werd. Van Noord-Korea werd al verwacht dat er geen enkel puntje zou worden behaald. De Aziaten wekten echter onbedoeld hoge verwachtingen door zeer gedisciplineerd te spelen tegen Brazilië en op het laatst nog een tegengoal te maken zodat de eindstand van 2-1 zeer zeker draaglijk was en bovendien het vermoeden naar boven bracht dat Noord-Korea in het geheim een degelijk elftal had weten te kweken. Dat vermoeden hield een half uur stand tegen Portugal, toen de Aziaten op 1-0 achter kwamen. Daarna stortte het sterke spel in rap tempo in. Met het besef dat ze voor de tweede keer gingen verliezen en dus naar huis konden, konden de Koreanen niet meer de houding handhaven die nodig was om de Portugezen van het scoren te weerhouden. Het werd 7-0 en dankzij deze zege en de gelijke spelen tegen Brazilie en voorkust kon Portugal zich plaatsen voor de tweede ronde. Jammer voor Drogba en de zijnen! Hij was net als Bendtner niet meer zo geblesseerd dat hij niet mee kon doen. In elke wedstrijd heeft hij meegedaan en zelfs nog een fraaie kopgoal tegen Brazilië gescoord. Tegen Noord-Korea zat het hem niet mee en zijn teamgenoten scoorden ook nog te weinig. Een teleurstellende plek voor Ivoorkust waarvan vele Afrikanen hadden verwacht dat het de halve finale zou kunnen halen.

Maar Brazilië was ook niet alleen maar sprankelend! Het heeft laten zien dat het perfect in staat is om met drie passes de bal bij Luis Fabiano te krijgen en die frommelt zich dan in de kleine ruimte tussen enkele tegenstanders door om te scoren. Heel gevaarlijk en effectief en tot nog toe gebeurde het bijna elke wedstrijd. Die zekerheid werd vooral in de achtste finale tegen Chili pijnlijk duidelijk. Chili speelde goed en gewaagd, maar ging kansloos met 3-0 onderuit. Desondanks is Brazilië te kloppen. Het is minder sterk dan in 1998, omdat het minder creativiteit heeft. Bovendien is de creatiefste middenvelder een beetje uit zijn hum: Kaká heeft al drie gele kaarten opgerakeld en heeft nog weinig laten zien. Luis Fabiano schopt de ballen er heus wel in, maar je merkt wel aan hem dat hij goede ballen nodig heeft om tot scoren te komen, in tegenstelling tot bijvoorbeeld zijn collega-aanvaller Robinho die zelf meer in huis heeft aan acties. Fabiano is dus te isoleren, als de spelverdelers van Brazilië niet aan hun voetbal toekomen.

En Portugal? De groepswedstrijden waren al weinig overtuigend, maar die zevenklapper maakte alles goed. Zelfs Cristiano Ronaldo wist weer eens te scoren, al deed hij dat per ongeluk. Dat Portigal niet in goeden doen was, bleek maar weer eens tegen Spanje dat in de achtste finale veel te sterk was. David Villa haalde zoals zo vaak de trekker over, maar de Portugezen mochten tot op het laatst op een stunt hopen doordat Spanje de voorsprong niet wist uit te bouwen. Maar het spel van Portugal was waardeloos: geen goede passes, geen goede voorzetten en vooral geen goede Ronaldo! De man die het nationale team moet dragen viel op door de mislukte acties en misplaatste hoogstandjes – wat heb je aan een pass achter je standbeen als je vervolgens nergens een kans weet te scheppen? Hij bracht zo weinig dat Portugal soms met een man minder leek te spelen. Na de wedstrijd misdroeg hij zich nog erger door naar ene camera te spuwen en de pers nauwelijks te woord te staan. De felle kritiek op zijn presteren en arrogante gedrag is meer dan terecht – hij heeft zijn verantwoordelijkheid niet genomen. We mogen wel concluderen dat hij in een crisis zit. Bij Real Madrid hangt er een bizar prijskaartje rond zijn nek en hij heeft daar de pech dat Barcelona net een sterker team heeft – de kans op prijzen in de grote Ronaldo-show is voorlopig niet zo groot. En vermoedelijk is dat het probleem: Ronaldo zou zich wel eens kunnen realiseren dat hij niet elk team automatisch beter maakt door zijn aanwezigheid, maar dat er nu echte inzet en klasse nodig is om te winnen en dat er bij Manchester United misschien wel meer met zijn specifieke kwaliteiten werd gedaan dan bij Real Madrid. De komende twee jaar zullen wel eens heel zwaar kunnen worden voor Cristiano Ronaldo.

Poule H – Spanje draait warm

De hele wereld stond verbaasd te kijken toen Spanje in het eerste duel ijskoud onderuit ging tegen Zwitserland. Wat hadden de Zwitsers toch gedaan dat ze zo´n gigant aan konden? Waren ze opeens supergoed? Supergedisciplineerd? IJzersterk counteren? Na intensieve analyses bleek dat Zwitserland vooral geluk had gehad. Spanje speelde wel degelijk beter, creëerde ook meer kansen, maar Zwitserland scoorde als enige. In eigen land kwamen de Zwitsers superlatieven tekort, maar de kenners lieten zich niet foppen: Spanje bleef favoriet voor de groepswinst. Natuurlijk, nog een slippertje en ze konden naar huis, maar zover kwam het niet. De kenners kregen gelijk: twee zeges op Chili en Honduras leverden alsnog de groepswinst op, met David Villa als onbetwiste topschutter. De tegenvallende Fernando Torres is nog steeds nuttig als werkpaard, maar de klasse komt van zijn collegaspits. Door Portugal uit te schakelen liet Spanje meteen zien hoe goed het elftal is: de Portugezen kregen zo weinig mee dat het bijna zielig was. De frustraties dropen er vanaf en de ontspoorde Ronaldo is eventjes persona non grata.

Het Chileense elftal is ondertussen al naar huis nadat Brazilië er met 3-0 overheen ging. Voor het oog was Chili lange tijd niet zo minderwaardig, maar de razendsnelle omschakeling van de Brazilianen leidden de drie tegentreffers in. Een compliment voor het gedurfde Chili, dat steeds probeerde een goal te maken, is wel op zijn plaats. Helaas miste spits Humberto Suazo de vorm die hij tijdens de kwalificatiereeks wel had. Desondanks speelde Chili wel een goede groepsfase waarin het tweede werd achter Spanje. Natuurlijk was Honduras niet opgewassen tegen alle andere landen in deze poule, maar het was wel tekenend dat het geroemde Zwitserland, de bedwinger van Spanje, tegen Honduras niet tot scoren kwam. De gelukstreffer van Zwitserland kreeg geen gevolg meer en dat had het ook niet verdiend: Spanje en Chili speelden voetbal met de positieve insteek om goals te maken. Dat lukte Zwitserland niet wegens een gebrek aan pure kwaliteit.

Het oordeel

Historien.nl zat er een paar keer flink naast, maar voorspelde enkele poules perfect of nagenoeg perfect. Gelijk hebben is leuk, maar het mis hebben is vaak nog leuker: wie had verwacht dat Japan door zou gaan of dat Italië laatste zou worden in de poule? Het bewijst dat voetbal onderhavig is aan bepaalde wetmatigheden, maar toch nog zoveel willekeurige of oncontroleerbare factoren kent dat dit soort verrassingen op ieder toernooi te zien zullen zijn. Het voetbal is niet altijd even mooi en er wordt minder gescoord dan op eerdere toernooien, maar de verschuivingen in de mondiale verhoudingen hebben er wel toe geleid dat het toernooi bijzonder spannend is.

Geef een reactie

Historiën Twitter
Schrijf je in voor TOEN!