De wonderen van Sinterklaas

Kennen de kinderen van Nederland de wonderen die Sinterklaas heeft verricht? Vast niet! Historiën heeft de stoute schoenen aangetrokken en heeft de Sint voor jullie geïnterviewd.

Sinterklaas is een grote kindervriend die elk jaar de mooiste cadeautjes brengt … als je tenminste niet heel erg stout bent geweest.

Eigenlijk is het niet netjes dat wij hem Sinterklaas noemen. Zijn echte naam is namelijk Sint Nicolaas.
Maar gelukkig vindt hij het niet zo erg als je hem gewoon Sinterklaas noemt.

We kennen allemaal Sinterklaas, maar we weten maar heel weinig van hem. Wie weet wanneer en waar hij geboren is? Wie weet waarom hij ‘Sint’ wordt genoemd?
Wij wisten het in ieder geval niet en hebben het daarom aan hem gevraagd.

Sinterklaas nu - Foto © NPS

Foto © NPS

Bisschop van Myra

 

Historiën: Goedendag Sinterklaas. U bent de grote vriend van alle kinderen in Nederland. Toch weten de kinderen in Nederland maar heel weinig over u. Mogen wij u enkele vragen stellen over uw jeugd?
Sint: Natuurlijk jongen, maar dat is wel al héél lang geleden, Sint weet zich misschien niet alles meer te herinneren.

Historiën: Waar bent u geboren?
Sint: Ik ben geboren in een klein havenstadje, in Patara. Dat ligt in Klein-Azië. Dat heet tegenwoordig anders. Jullie zouden het nu Turkije noemen. Mijn geboortedorp bestaat helaas niet meer. Als je daar gaat kijken, vind je alleen nog enkele steenhopen.

Historiën: Wanneer bent u geboren?
Sint: Oei, dat is zo lang geleden. Dat weet ik niet meer precies. Eens even kijken, dat moet in het jaar 270 of in 280 zijn geweest.

Historiën: Waarom noemen ze u ‘Sint’?
Sint: Wel, dat is een lang verhaal. Heb je even tijd? Ja? Goed, dan zal ik het je uitleggen. Ik kom uit een rijke familie. Als klein kind zag ik veel arme mensen om mij heen. Die hadden het veel slechter dan ikzelf. Ik heb toen al mijn spullen aan die arme mensen weggegeven. Zij konden dat veel beter gebruiken dan ik.

Toen ik 15 jaar was, ben ik priester geworden. En toen ik twintig was, hebben ze mij gekozen als bisschop van Myra. Myra is een stad in Klein-Azië, uh sorry, in Turkije, niet zo ver van mijn geboortedorp Patara. Ook Myra bestaat helaas niet meer.

Ik ben zo’n 50 jaar lang bisschop van Myra geweest. In die tijd heb ik, al zeg ik het zelf, een groot aantal wonderen verricht. Ze hebben me toen heilig verklaard. En een heilige spreek je aan met ‘Sint’, in mijn geval dus Sint Nicolaas.

Het eerste wonder van Sinterklaas op een Amsterdamse gevelsteen - Foto © Gevelsteenen.nl

Het eerste wonder van Sinterklaas op een Amsterdamse gevelsteen – Foto © Gevelsteenen.nl

Historiën: Kunt u iets meer over die wonderen vertellen? Onze lezertjes in Nederland zijn daar zeker in geïnteresseerd.
Sint: Mijn eerste wonder heb ik verricht op de dag toen ze mij bisschop maakten. Wij waren in de kerk. Een van de aanwezige vrouwen had net haar kind in bad gestopt. In die tijd hadden ze nog geen warm water dat uit de kraan kwam. Het water werd warm door een kuip met water op het vuur te zetten. Die vrouw had dus net haar kind in de badkuip gedaan, was naar de kerk gekomen en was vergeten dat de kuip nog steeds op het vuur stond. Het vuur brandde en brandde maar en het kind dreigde toen levend te worden gekookt. Ik heb er toen voor gezorgd dat het kind niets zou overkomen. Toen de moeder thuis kwam, speelde het kind gewoon in het kokende water, zonder ook maar een schrammetje op te lopen.

Historiën: Wauw, wat goed van u. U zegt: ‘Mijn eerste wonder’. Heeft u dan nog meer wonderen verricht?
Sint: Jazeker! Ik herinner me nog als de dag van gisteren die drie meisjes. Hun vader was zo arm dat hij zijn dochters geen geld kon geven voor een bruiloft. Dat vond ik zo zielig, dat ik drie nachten achter elkaar een buidel met goudstukken door het raam naar binnen heb gegooid. Gek genoeg vielen die goudstukken steeds in de schoenen van één van die meisjes. Na drie nachten hadden ze genoeg geld om toch te kunnen trouwen.

Historiën: Kunt u nog een wonder noemen?
Sint: Ik vertel niet zo graag over mijzelf, maar goed omdat jullie zo aandringen. Een ander wonder is het verhaal van de drie jongens. Ik was een keer in een restaurant aan het eten. Ik bestelde wat pekelvlees (= gezouten vlees). Toen de eigenaar me dat vlees gebracht had en ik ervan proefde, vond ik het maar raar smaken. Opeens kreeg ik een idee. Ik liep naar de kelder, naar het pekelvat en ik zag meteen dat de eigenaar drie jongens in stukken had gehakt, met zout bestrooid en in het pekelvat gegooid. Ik heb even mijn ogen gesloten en hopla, toen sprongen de jongens levend en gezond het vat uit.

Historiën: Zó! En dat was uw laatste wonder?
Sint: Nee, ik heb er nog veel meer verricht. Ik heb drie onschuldige zeelieden die ter dood veroordeeld waren bevrijd. En ik heb verschillende schipbreukelingen van de verdrinking gered. Maar laten we er nu maar over ophouden, ik word er verlegen van…

Historiën: Een andere vraag dan. Verricht u nu nog steeds wonderen?
Sint: Nee, daar heb ik tegenwoordig geen tijd meer voor. Ik ben het hele jaar bezig met cadeautjes inkopen en alles inpakken. In december moet ik dan de cadeautjes aan de kinderen geven. Dat doe ik samen met mijn Pieten, maar het is nog steeds heel veel werk.

Historiën: Wij zullen u niet langer van uw werk houden, maar nog één vraag. U woont tegenwoordig niet meer in Turkije, maar in Spanje. Waarom bent u verhuisd?
Sint: Oei. Dat ben ik vergeten. Maar misschien kunnen de kinderen van Nederland mij helpen mijn geheugen op te frissen?

 

1 Reactie op De wonderen van Sinterklaas

Geef een reactie

Schrijf je in voor TOEN!