|
 Plaats in de tijd
1682 het hoogtepunt van het ancien régime. Koning Lodewijk XIV zat al bijna veertig jaar op de troon en regeerde zijn land sinds 1661 zonder de Staten Generaal (het parlement). In Versailles lag zijn machtscentrum en dit was de plek waar de adel zich verplicht moest vestigen. Zo kon Lodewijk de adel in het gareel houden. Lodewijk zou dit zelf verwoord hebben met de beroemde zin: “L’etat cést moi” (“De staat, dat ben ik”). Een ander beroemd motto was “Un roi, une loi, une foi” (“Eén koning, een wet, een geloof”). Dit laatste werd onder andere bewerkstelligd door het herroepen van het Edict van Nantes (1685). Dit Edict was in 1598 door Hendrik IV uitgevaardigd en garandeerde de Hugenoten (Franse protestanten) hun geloofdrecht en voorzag bovendien in een aantal beschermde steden. Het regime van Lodewijk XIV kenmerkte zich onder andere door de vele oorlogen die hij voerde tegen zijn buurlanden. Tegen zijn zoon zou hij gezegd hebben: Jái trop aimé la guerre: ne m’imitez pas en cela, non plus que dans les trop grandes dèpenses que jái faites” (“Ik heb teveel van oorlog gehouden: volg mij hierin niet na, noch in mijne uitgaven, die te groot waren”). De financiën werden onder zijn minister Colbert redelijk in de hand gehouden, Colbert zorgde zelfs voor een enorme economische bloei. Maar na Colbert’s dood in 1683 ging het snel bergafwaarts met de inhoud van de schatkist, Lodewijk’s hofhouding kostte steeds meer.
Plot
De jonge Lois Lorcey werkt als assistent-decorateur en leerling schilder voor de verschillende artiesten die verantwoordelijk zijn voor het inrichten van het paleis van Versailles. Na een incident in de tuinen krijgt hij opdracht van de koning (Lodewijk XIV) om in de Franse koloniën in Amerika verslagen en tekeningen te maken van de flora en fauna en deze mee terug te nemen naar de koning.
Onderweg redt hij het leven van de commandant wanneer de ra op zijn hoofd dreigt te komen. Als dank neemt de commandant hem in bescherming en leert hem onder ander de kunst van het zwaardvechten. Enkele dagen later dreigt het schip overvallen te worden door piraten. Lois weet door middel van een list één van de piratenschepen op te blazen. Het ander schip ontsnapt.
Aangekomen in Louisiana vertrekt Lois voor een tocht over de Mississippi naar Fort Espirit. Dit fort wordt beheerd door Versampuy die bij voorbaat al een hekel heeft aan Lois. “Ons leger heeft geen artiesten nodig!”. Deze verkeert voortdurend in een staat van dronkenschap. Hij lokt een oorlog uit met de nabije indianenstam, waar de leider ook de zonnekoning wordt genoemd. De strijd loopt noodlottig af voor het fort. Het fort raakt in handen van de indianen en de soldaten moeten hals over kop vluchten. Geteisterd door een tornado komen zij weer terug in Louisiana.
Lois raakt in een duel met de piratenkapitein die hij op de heenreis trof. Met hulp van zijn vrienden weet hij het duel te winnen. Hij bereid zich voor om terug te keren naar Frankrijk, hij krijgt gezelschap van een indiaanse familie die de Franse koning wenst te spreken. Bij aankomst in Versailles beloont de koning hem met een landgoed. Hij krijgt echter geen titel maar Lois vindt dat niet erg “ik [bezit] liever een landgoed zonder titel dan andersom, zoals dat tegenwoordig maal al te vaak het geval is”.
In het kasteel op zijn landgoed ontmoet hij Béatrice Charlaine, de dochter van de intendent van het kasteel. Zij maakt hem wegwijs in zijn nieuwe huis. De indianenfamilie komt ook bij hem wonen. Na een grondige restauratie van het kasteel krijgt hij een nieuwe opdracht van de Zonnekoning. Wat dit is wordt pas in het volgende album onthuld.
Historische werkelijkheid
De striptekenaar Martin, vooral bekend van zijn strip “Alex” over een Galliër ten tijde van Julius Caesar, probeert zijn tekeningen zo gedetailleerd te maken. Zo is elk plaatje net een schilderij. Of het nou gaat om Versailles, de 17de eeuwse schepen of de kleding, Martin zorgt er voor dat het allemaal klopt. Martin heeft voor dit album samengewerkt met Olivier Pâques en Christophe Simon. Deze laatste heeft Martin geholpen met de decors. Het verhaal bevat helaas weinig diepgang en daarom is het stripalbum ook meer een groot plaatjesboek. Het verhaal is duidelijk ondergeschikt aan de decors. “De Zonnekoning” is het eerste verhaal van de reeks Lois, wellicht dat de volgende delen – nu de personages en de tijd geïntroduceerd zijn – meer diepte krijgen. Het is een onwaarschijnlijk verhaal dat de jonge Lois in zo’n korte tijd zoveel meemaakt en bovendien ook nog in de watten wordt gelegd door de koning.
Wat dit album dus vooral goed laat zien is hoe dingen en plaatsen er toen uit zagen, ook zijn er veel verwijzingen naar historische gebeurtenissen en tijdgenoten. Dus qua structuur historisch realistich, qua verhaal niet.
Meer artikelen door Philip Vos:
|
