Delors krijgt Nijmeegse vredesprijs

De Franse Jacques  Delors was van 1985-1995 voorzitter van de Europese Commissie. Zijn niet-aflatende inzet voor een verenigd Europa was reden genoeg hem de eerste Nijmeegse vredespenning toe te kennen. Alleen een fanatieke geschiedenisliefhebber of een rasechte Nijmegenaar weet wat de Vrede van Nijmegen precies inhoudt en wanneer die werd gesloten. Wie daarover meer wil lezen, kan daarvoor terecht bij het artikel ‘De vrede van Nijmegen’ van Pieter Romme elders op deze website.

Vrede van Nijmegen Penning

Replica van de Vrede Van Nijmegen Penning uit 1678 die Jacques Delors op 15 maart 2010 kreeg uitgereikt – © Gemeente Nijmegen

De Vrede van Nijmegen, inderdaad uit 1678/1679, werd 330 jaar geleden al herdacht in penningen, onder meer te zien in het Nijmeegse Museum Het Valkhof. Ruim drie eeuwen later wil de gemeente Nijmegen de herinnering van de Vrede van Nijmegen nieuw leven in blazen door het toekennen van een hedendaagse Vrede van Nijmegen Penning, in 2010 voor de eerste keer.

Het is misschien de ironie van het lot dat de eerste Vrede van Nijmegen Penning wordt toegekend aan een Fransman. De Vrede van Nijmegen sloot immers de Hollandse Oorlog af die ontstond toen Frankrijk (samen met Engeland, het bisdom Münster en het Aartsbisdom Keulen) de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden aanviel. De oorlog brak in 1672 uit, het jaar dat bekend werd als het ‘Rampjaar’ en op 9 juli van dat jaar namen de Fransen Nijmegen in. Toch kon Delors met een gerust hart afreizen naar Nijmegen. Hij heeft daar geen vijandschap ontmoet, maar werd enthousiast ontvangen, geheel in de geest van de Vrede van Nijmegen.

De Vrede van Nijmegen Penning is een tweejaarlijkse prijs voor personen of instellingen die zich inzetten of hebben ingezet voor de vrede op het Europese continent en de positie van Europa in de wereld.  De link met de geschiedenis is dat ook de vredes (inderdaad: meervoud!) die in 1678/1679 werden gesloten bepalend waren voor de toekomst van Europa. In de 17e eeuw waren alle landen van Europa om toerbeurten met elkaar in oorlog en de vredesonderhandelingen in Nijmegen waren de eerste poging om in één lange onderhandelingsronde alle deelnemende partijen met elkaar te verzoenen. Dat leverde een reeks van vredesverdragen op die als ‘Vrede van Nijmegen’ in heel Europa de geschiedenisboeken in zijn gegaan.

De keuze voor Delors als eerste laureaat is er een die een Europeaan zoals ik alleen maar kan toejuichen. De gemeente Nijmegen motiveert de toekenning aan Delors door te wijzen op het feit dat hij als voorzitter van de Europese Commissie niet alleen aandacht had voor de economische dimensie, maar vooral voor de samenhang van Europa en voor de solidariteit tussen de arme en rijke delen van Europa. Minister Verhagen, zijn ministerie is co-sponsor van de Vrede van Nijmegen Penning, typeerde Delors in zijn speech niet voor niets met de woorden ‘markt, solidariteit en verantwoordelijkheid’. Verantwoordelijkheid omdat Delors -ook in zijn toespraak tijdens de uitreikingsceremonie- er op wees dat iedere burger van Europa de plicht heeft om zich in te zetten voor vrede en welvaart in de EU.

Europeaan Jacques Delors – © Audiovisuele Dienst Europese Unie

In Frankrijk zelf is Delors niet zo populair meer. Ze nemen het hem nog steeds kwalijk dat hij binnen twee dagen na de val van de muur in Berlijn in 1989 al pleitte voor het samengaan van West- en Oost-Duitsland, waarmee Frankrijk een nog groter machtsblok tegenover zich zou vinden. De spoken uit het verleden(de Twee Wereldoorlogen) kwamen weer om de hoek kijken, maar Delors zei daarover: “Met Duitsland en Duitse leiders ervaar ik een natuurlijke sympathie. Je moet anderen in hun geschiedenis, hun vooroordelen, hun angst en hoop willen begrijpen.”

Delors verdient de Vrede van Nijmegen Penning van ganser harte. Toepasselijk was ook dat de toekenning plaatsvond in de St. Stevenskerk in hartje Nijmegen, dezelfde kerk waar 330 jaar geleden de protestanten onder de onderhandelaars elke zondag ter kerke gingen. De katholieken moesten het toen nog doen met huisaltaars. Zij mochten toentertijd nog geen eigen kerken in Nijmegen hebben. Ook wat betreft is Europa er in die 330 jaar op vooruitgegaan.

Geef een reactie

Historiën Twitter
Schrijf je in voor TOEN!