Geen zin in Spanje

Terwijl de klap van de derde verloren WK-finale -maar toch mooi zilver!- nog nadreunt, blikt Historiën nog een keer terug op het door Spanje gewonnen WK. Een terugblik met – uiteraard – een historisch randje….. 

Bron: wikimedia

Ja hoor, hebben wij weer: nadat onze ouders en grootouders in de jaren zeventig een dubbel WK-trauma opliepen, doen wij dat 32 jaar later nog eens dunnetjes over! Het is moeilijk te accepteren, want als je al twee finales verloren hebt, als je ziet dat de doorstroming van nieuw talent  nog niet echt doorzet en als je ziet dat dit het laatste WK van Mark van Bommel was, dan vindt je dat je er nu gewoonweg meer recht op had dan Spanje. Of wie dan ook. Ik realiseer me dat het maar drogredenen zijn, maar het zijn de manieren waarop een mens zijn gevoel rationaliseert. En het gevoel was dat het nu of nooit was…dat dit het moment was waarop Spanje mentaal geknakt zou worden door de ongrijpbare Robben of door een aangeraakt schot van een minder goed spelende, maar wél beslissende Sneijder.

En toch verlies je van Spanje! Wat een pijn! In onze hoofden bedachten we al wie er dadelijk een strafschop zou gaan nemen en in welke volgorde. Was Spanje beter? Ja hoor, maar dat was ook te verwachten: Spanje heeft nu eenmaal een generatie met meer talent -vooral aan de bal- die niet alleen het internationale voetbal, maar ook het clubvoetbal van de afgelopen jaren domineert – het merendeel speelt bovendien niet voor niets in de eigen competitie. Oranje heeft het uitstekend gedaan. Het heeft gestreden zoals elke David tegen zijn eigen Goliath zou strijden: pak ze snel aan, laat ze niet in hun spel komen en sticht gevaar met snelle jongens. Nederland heeft Spanje behoorlijk ontregeld; in Duitsland zullen ze zich achter de oren krabben en zich afvragen waarom zij niet zo’n plan als Nederland hadden. In Nederland trouwens ook, want tegen Duitsland hadden we makkelijker kunnen voetballen dan tegen Spanje.

Maar ondanks alle overtredingen, gele kaarten en goede momenten van Robben heeft Goliath toch de oranjegekleurde David van zich afgeslagen. Spanje wereldkampioen…ergens gun je het ze niet, althans, je gunde ze het niet tegen ons. En ze hebben ook al Willem van Oranje laten vermoorden! Ja, op zo’n moment komen alle anti-Spaanse sentimenten los. Er is een nieuw hoofdstuk toegevoegd aan de gebrouilleerde historie tussen Nederland en Spanje.

Het is juli en ik heb geen zin om tijdens de komende vakantieperiode vrolijke Spanjaarden te ontmoeten. Gladde jongens en patserige strandtypes die met een grote grijns komen vertellen dat zij ten koste van ons wereldkampioen zijn geworden. Alsof we het niet weten, alsof het ons uitgelegd moet worden. Onze verdedigende woorden dat de treffer van Iniesta mogelijk werd gemaakt door scheidsrechterlijke dwalingen zal de Spanjaarden alleen maar doen verzuchten dat het niet uitmaakt, want zij hebben wel de wereldbeker in de kast staan en wij niet. Geen speld tussen te krijgen en dus is het op dat moment ook verbaal alweer 1-0 voor Spanje.

Eigenlijk zou je zo’n Spanjaard eens goed de oren moeten wassen door ze even op wat andere feiten te wijzen: “Yes, you’ve won the World Cup, but your country sucks! The economic weakness of Spain is only marginally smaller than that of Portugal or Greece. You survive only by the reassurances of the European Union. Your governmental institutes and civil servants are archaic and hardly capable of action or change. Your mañana-mañana culture deprives you of the true greatness that you could achieve. It’s been that way ever since the Dutch Republic confronted and defeated you in open warfare, and that was over 350 years ago! Your country is slowly turning into a desert and now that I think of it, you have very little but football to make you proud!

Of woorden met dezelfde strekking. Nee, het zal vast niet zo lopen, maar mocht je als Nederlander in je allang geboekte en niet meer te annuleren vakantie aan de Costa del sol of waar dan ook tegen zulk haantjesgedrag oplopen, denk dan even aan het bovenstaande. Het zal je misschien wat gemoedsrust geven.

Desondanks moeten we maar eens overwegen om Spanje economisch of beter gezegd toeristisch te boycotten. Nederlanders brengen jaarlijks miljoenen euro’s naar Spanje en we zouden dat land even twee of vier jaar in moeten ruilen voor andere prima landen met gelijkwaardige vakanties als Tunesië, Griekenland of Turkije. Gezien hun huidige economische staat zullen de Spanjaarden dat wel voelen. Misschien snappen ze dan dat wanneer we elkaar weer in een finale van een EK of WK treffen, ze dan netjes moeten verliezen.

Ik zie het al helemaal voor me: koningin Sofia die voor de wedstrijd de Spaanse kleedkamer bezoekt en ze op het hart drukt vooral te voetballen voor het vaderland…het economisch in het slop zittende arme vaderland… Pas daarna gaat ze tussen de Nederlandse premier en prins Willem-Alexander zitten om ze de hele wedstrijd gerust te stellen: “Geen zorgen, ik heb ze allemaal in de ogen gekeken.”

Ach, het zijn zinloze mijmeringen over wraak. Vergeef het ons, want we hebben verloren en dat smaakt zo bitter. De nasmaak van vorige nederlagen was nog niet weggewassen, dus de tragiek is extra groot.

Gelukkig duurt het nog maanden eer Nederland weer met Spanje te maken krijgt. In november arriveert Sinterklaas en tegen die tijd zal ik die heerlijke Nederlandse traditie van de Goedheiligman uit Spanje weer in mijn armen sluiten. Dan zal ik me ook een beter verliezer tonen dan nu. Tot die tijd heb ik eventjes helemaal géén zin in Spanje…

Geef een reactie

Schrijf je in voor TOEN!