Interview Paralympische Phoenix

Tijdens de net afgelopen Paralympics behaalde rolstoel-tennister Esther Vergeer een gouden medaille in het enkelspel en een zilveren in het dubbelspel. In de media werd ze uitgeroepen tot koningin van de spelen. Een vraaggesprek.

Esther in actie

Esther in actie

Op haar zesde werd vijfvoudig Paralympisch kampioene rolstoeltennis Esther Vergeer (27) tijdens het schoolzwemmen onwel in een zwembad na het trekken van een paar baantjes. Later zou blijken dat ze een ernstige, aangeboren, bloedvatafwijking aan haar rug had, waardoor ze nooit meer zou kunnen lopen. De dwarslaesie hield haar echter niet tegen. Als een phoenix die uit zijn as herrijst, wist Vergeer de absolute top in de gehandicaptensport te bereiken. Ze werd een nationale bekendheid en de absolute icoon van de Nederlandse gehandicaptensport. Bovendien zet ze zich in voor allerlei ontwikkelingswerk, sociaal-maatschappelijke projecten en geeft ze andere gehandicapten advies en steun bij allerlei problemen en levensvragen.  Het is duidelijk dat Vergeer haar zware handicap goed weet te dragen en de ellende van vroeger omgezet heeft in veel positieve energie. Vergeer: “Ik heb nu als professioneel rolstoeltennisster een mooi en bijzonder leven.  Ik weet echt niet of ik dat zou willen opgeven om weer te kunnen lopen. Ik heb niet het idee dat ik momenteel iets mis.”

Esther Vergeer leidt dan ook geen gewoon leven. Ze verschijnt geregeld op radio en televisie en ontmoet de groten der aarde. In 2001 kreeg ze in Monte Carlo – temidden van alle grote profsporters van de wereld – zelfs de Sport Oscar en werd ze uitgeroepen tot ’s werelds beste gehandicapte sportster. Ze ontmoette er oud Wimbledon-winnaar John Mc Enroe en basketbal grootheid Michael Jordan feliciteerde haar met de uitverkiezing. Iets wat je als gewone sterveling nooit meemaakt. Het toont aan dat Vergeer’s leven na haar ziekte sterk is veranderd en bepaald niet altijd in negatief opzicht. Soms zorgt een onfortuinlijk lot ervoor dat mensen kwaliteiten in zichzelf ontdekken die anders wellicht voor altijd onbekend en onbenut zouden zijn gebleven. Door overcompensatie van een gebrek weet zo iemand zich boven zijn of haar problemen uit te vechten en er sterker uit te komen dan voorheen. Met ongunstige kaarten krijgt men vrouwe Fortuna toch aan zijn zijde. De slechte stand van de sterren blijkt toch tot een positieve horoscoop te leiden. Dit kost echter wel een hoop bloed, zweet en tranen. In het leven krijgt men immers niks gratis. Esther Vergeer weet dit als geen ander.  

Drain
De Paralympisch kampioene is net uit het ziekenhuis gekomen als het interview plaatsvindt. De behandeling aan haar rug is geslaagd en ze kan er weer 3 jaar lang ongestoord mee tennissen vertelt ze. Vergeer: “Hoe het in de toekomst zal gaan met mijn rug weet ik niet. Ik heb een zeer zeldzame ziekte die is ontstaan in de zesde week van de zwangerschap. Tot mijn zesde levensjaar had ik nergens last van waarna het opeens misging in een zwembad. Na zeven meter onder water zwemmen werd ik opeens erg duizelig. Ik vroeg de badmeester of ik even mocht rusten, waarna ik bewusteloos raakte. Later gebeurde dat nog een keer en kreeg ik last van hoofdpijn, druk achter mijn ogen en vreselijke pijn in mijn nek. Dat heeft zich nog een paar keer herhaald waarbij ik een paar hersenbloedingen heb opgelopen. Ik had een vocht- en bloedophoping in mijn hersenen. Daarom moest er een drain geplaatst worden om het bloed af te voeren.”

Revalidatiecentrum
“Gelukkig waren ze er snel bij, anders was het slecht met me afgelopen. Er bleek een bloedvatafwijking te zitten rondom mijn ruggenmerg. Deze bloedvaten waren zo zwak dat ze spontaan konden springen. Om dit grote gevaar te verminderen, moest ik een risicovolle operatie ondergaan die goed verliep. Mijn hoofd moest wel worden kaalgeschoren, wat ik buitengewoon erg vond. Mijn revalidatie erna was natuurlijk niet prettig en ik had ook wel eens huilbuien, maar ik was nooit depressief. Je wilt als kind snel weer in je eigen bed slapen maar ik ben steeds goed begeleid in revalidatiecentrum De Hoogstraat (Utrecht). Op de basisschool ging het ook prima. Ik ben nooit buitengesloten door klasgenoten. Tegenwoordig weet ik niet meer anders. Ik ben eigenlijk in staat alles te doen. Alleen trappen lopen en strandwandelingen maken gaat niet. Daarbij moet ik geholpen worden. Ik weet niet beter meer en moet soms echt aan mijn ouders vragen hoe het ook al weer zat toen ik ziek was.

Europees kampioen Basketbal
Als kind was ze nooit erg sportief. Dat is pas na haar handicap gekomen. In het revalidatiecentrum kwam ze veel in aanraking met sport en raakte er vervolgens aan verslingerd. Vergeer: “In het begin deed ik allerlei verschillende sporten zoals tennis, zitvolleybal, tafeltennis maar ook spelletjes als tikkertje. Basketbal en tennis vond ik het leukst en daar ben ik vervolgens in doorgegaan. Ik heb zowel op hoog niveau gebasketbald als getennist. Met het Nederlands basketbal-team ben ik in 1997 nog Europees kampioen geworden. Ik vond dat heel leuk om te doen en ga nog wel eens kijken. Maar tennis vond ik toch uitdagender. Er zijn ook meer toernooien, je moet meer reizen en de sponsorgelden zijn hoger. Een ander voordeel aan het tennis is dat je er minder snel geblesseerd door raakt omdat er bij basketbal veel meer fysiek contact is.”

Vergeer kan niet zeggen of ze in het reguliere prof-tennis van de valide sporters ook de wereldtop gehaald zou hebben. Vergeer: “Ik heb wel een heel goed balgevoel maar of ik een topper zou zijn in het professionele vrouwentennis weet ik echt niet.”
Hoewel ze dus niet tegen speelsters als Serena en Venus Williams uitkomt, kan Esther Vergeer weldegelijk als profsportster beschouwd worden. Ze moet er veel voor doen, er wordt veel van haar verwacht, de druk is vaak hoog en als ze wint is er veel media-aandacht. Vergeer: “Ik heb verschillende sponsors die me steunen en verdien ook prijzengeld. Als ik een toernooi win krijg ik een beloning van 1500 dollar. Dat is niet zo veel maar het dekt wel een deel van de kosten. Vooral dankzij de sponsors kan ik toch vrij redelijk van mijn sport leven. In ruil voor die steun verwachten ze echter wel goede prestaties. Vooral tijdens de laatste Paralympics in Athene was de druk groot. Er werd veel van me verwacht. Tijdens mijn eerste wedstrijd was ik erg zenuwachtig. Daarna viel de spanning gelukkig van me af en heb ik het toernooi, evenals 4 jaar terug, kunnen winnen. Daar was ik erg blij mee. Dat ik samen met Maaike Smit ook nog Paralympisch kampioen werd in het dubbelspel, was helemaal mooi.”

Om optimaal te kunnen presteren, traint ze drie keer per week en doet ze drie keer aan fitness. Daarnaast werkt ze aan haar mentale conditie met een psycholoog, mede om de stress in goede banen te leiden.

Handzzzup
Naast haar sportcarrière is en was Esther Vergeer ook actief op het sociaal-maatschappelijke vlak. Ze zette zich in voor gehandicapte kinderen van de Mytylscholen, is actief bij sponsorlopen voor goede doelen, begeleidt gehandicapte studenten bij de Johan Cruijf Universiteit en was betrokken bij de sociale projecten van Klein Galgenwaard van voormalig FC Utrecht speler Jean-Paul de Jong. Vergeer: “Ik voel een sociale verplichting om me in te zetten voor mensen met een handicap of andere problemen. Maar ik vind het ook erg leuk en belangrijk om die mensen te helpen. Met mijn stichting “Handzzzup” probeer ik valide en invalide sport te integreren. Voor gehandicapte kinderen is de drempel naar valide sporten vaak hoog omdat ze niet hetzelfde kunnen als andere kinderen. Met “handzzzup”proberen we ze zelfstandiger te maken en meer zelfvertrouwen te geven. Bovendien is het belangrijk voor de sociale contacten en het houdt ze van de straat. De kinderen putten er veel steun uit.”

Via mijn website www.esthervergeer.nl help en ondersteun ik gehandicapten. Ik spreek de mensen moed in maar geef ook allerlei tips en goede raad over technische problemen die op je afkomen als je gehandicapt bent. Je krijgt vaak leuke en ontroerende reacties. Bijvoorbeeld van gehandicapte mensen die kracht putten uit jouw goede prestaties. Laatst kreeg ik bericht van iemand wiens onderbeen was geamputeerd. Hij vertelde dat hij veel steun had gehaald uit mijn mailtjes en de prestaties die ik heb neergezet. Dat geeft veel voldoening.”

Londen
Voorlopig gaat Esther Vergeer nog zeker 5 jaar door met rolstoeltennis. Ze heeft tijdens de afgelopen Spelen van Peking goud en zilver gewonnen en gaat wellicht ook nog naar de komende Paralympics in Londen. Het tekent haar ambitie en liefde voor de sport. Vergeer: “Wat ik na mijn carrière ga doen, weet ik nog niet. Ik ben bezig met de Nima B opleiding. Het liefst zou ik me met PR en sponsoring gaan bezig houden. Ik heb management, economie en recht gestudeerd aan de HEAO, maar om in die richting door te gaan, zie ik niet zo zitten. Ook full time coach wil ik niet worden. Ik begeleid sporters bij toernooien en dat vind ik leuk, maar echt coach worden zie ik toch niet zitten. Pr en sponsoring vind ik veel leuker.”

www.esthervergeer.nl

www.kleingalgenwaard.nl

www.handzzzup.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Schrijf je in voor TOEN!