Keynes: seks als smeermiddel economie

Welk beeld heb je bij een econoom? Een saaie pennenlikker die hoogstens opgewonden raakt van een hoogconjunctuur. Dat je je zomaar kunt vergissen bewijst een van de invloedrijkste en briljantste economen ooit: John Maynard Keynes. Hij likte zeker niet alleen aan pennen.

Keynesiaanse theorie

Karikatuur, 1934. Bron: en.wikipedia.org

Karikatuur, 1934. Bron: en.wikipedia.org

Er gaat geen economische crisis voorbij of zijn naam wordt genoemd: John Maynard Keynes (1883-1946). De theorie die de Engelsman ontwikkelde, komt er kortweg op neer dat hij de vraag naar goederen beschouwt als de kern van de economie. Zowel de privésector, consumenten en bedrijven, als de overheid bepalen de grootte van de vraag. Keynes gaf aan dat de overheid in tijden van recessie de economie een stimulans kan geven door de vraag te vergroten, namelijk door te investeren. Daardoor ontstaat werk en werkenden zullen hun geld besteden bij bedrijven, bedrijven gaan investeren. En voilà, de vraag stijgt.

Tot in de late 20e eeuw vond de keynesiaanse theorie navolging totdat het economische liberalisme de volledige overhand kreeg. Tijdens de recente wereldwijde economische crisis kwam de theorie weer op tafel. Misschien was het toch niet zo gek dat de overheid enkele touwtjes in handen heeft.

Baron Keynes, een respectabel man

Als hij het boek The General Theory of Employment, Interest and Money (1936) opstelt waarin hij zijn theorie uitwerkt, is Keynes’ naam al gevestigd. Hij zit als topambtenaar aan bij de vredesconferentie van Versailles na afloop van de Eerste Wereldoorlog en verzet zich tegen het opleggen van herstelbetalingen aan Duitsland. De betalingen zouden het land economisch én politiek ontwrichten. Het is wel bewezen dat hij hier een goed punt had. Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog staat hij mede aan de wieg van de Wereldbank en het Internationaal Monetair Fonds (IMF).

Keynes’ verdiensten staan als een paal boven water. In 1942 wordt hij daarvoor in zijn land voor beloond met een adellijke titel. John Maynard is de eerste baron Keynes van Tilton, in het graafschap Sussex. Keynes is een respectabel man.

You can leave your bowler hat on

Dezelfde John Maynard Keynes. Nu in de eerste decennia van de 20e eeuw. Een hotel in Londen. Hij spreekt een man met bolhoed aan. Als ware Engelsman zal hij het gesprek vast begonnen zijn met zoiets als “Excuse me, sir,…” Misschien vervolgt hij met “Are you free?” Het gesprek klinkt tot dan onschuldig maar om een lang verhaal kort te maken. Keynes vraagt de man of hij het trio tot een kwartet wil vervolmaken. Niet om te bridgen. Voor een liefdesspel? Ach, dat zou te eufemistisch zijn. Keynes wil gewoon seks. Eerder heeft mevrouw Anderson zich al aangesloten omdat ze wel graag even wilde kijken naar die twee jongens –Keynes en zijn minnaar- die zoveel plezier hebben. En ach, waarom stoppen bij een threesome als de kans op een foursome op straat voorbij wandelt.

Keynes en seks. Vaak, met verschillende mensen in verschillende plaatsen, met verschillende geslachten, hoewel hij in die periode de voorkeur geeft aan mannen.

Keynes’ ontdekkingstocht begint op de kostschool Eton. Hij ontdekt er daarna nog vele partners. Om er een paar te noemen: de staljongen van Park Lane, soldaat van de baden, liftjongen van Vauxhall, Joodse jongen en een Franse dienstplichtige. Hij is blijkbaar niet eenkennig. Ook niet qua plaatsen. In Londen kent hij de plekjes in Soho en Bloomsbury, maar ook in parken en publieke baden, in treinstellen en op universiteitscolleges in Cambridge beleeft hij zijn seksleven.

Twee dagboeken met seksuele activiteiten

Duncan Grant (links) en Keynes. Bron: wikimedia.org

Duncan Grant (links) en Keynes. Bron: wikimedia.org

Hoe weten we zoveel van wat de intieme kant van iemands leven zou kunnen zijn. Hier toont Keynes zich toch de pennenlinkkende boekhouder. De econoom die alles minutieus noteert. Ook zijn seksuele uitspattingen. Van 1901 tot 1915 houdt hij twee dagboeken bij over zijn seksuele activiteiten. Eén waarin hij in initialen of in vage omschrijvingen –wie is die liftjongen van Vauxhall?- zijn partners beschrijft en het aantal keren dat hij seks heeft. Zo zijn er 65 ontmoetingen in 1909, 26 in 1910 en 39 in 1911. In 1913 heeft hij het hoogste aantal verschillende partners: 9. Een tweede dagboek is in code en die is nog niet gekraakt. Per tijdsperiode geeft Keynes bijvoorbeeld aan in de periode mei-augustus 2011:

  • C 16 keer
  • A 4 keer
  • W 5 keer

Zo kom je voor het belangwekkende historische vraagstuk of hij met C copulation of cocksucking bedoelt. Ik laat het onvertaald maar indien nodig: op internet vind je de verklaring wel. Als A staat voor ass –gevend of ontvangend?- dan is het begrijpelijk en verstandig dat hij zich bedient van een codetaal. Homoseksuele handelingen worden dan in Groot-Brittannië gezien als criminele acties waarvoor je de gevangenis ingaat.

Niet alle relaties van Keynes zijn vluchtig. Hij heeft een langlopende relatie met de schilder Duncan Grant. Dezelfde Grant treedt als getuige op bij het huwelijk van Keynes met de Russische ballerina

Keynes en zijn vrouw Lydia Lopokava. Bron:  wikimedia.org

Keynes en zijn vrouw Lydia Lopokava. Bron: wikimedia.org

in 1925. Van overtuigd homoseksueel, wordt hij voornamelijk heteroseksueel. Het huwelijk is geen schijnhuwelijk, maar juist een gelukkig huwelijk. Het blijkt een cesuur. Het wilde, experimentele seksleven lijkt ten einde.

Universal man: The seven lives of John Maynard Keynes

Richard Davenport-Hines maakte een studie over Keynes: Universal man: The seven lives of John Maynard Keynes. De historicus wijdt ook een hoofdstuk aan het seksleven. Hij ziet in dat Keynes enerzijds zijn respectabele uitstraling overeind wil houden maar daarnaast de grenzen van het toelaatbare opzoekt.

De opstellers van de Amerikaanse site Conservapedia.com zien wel een verband. Zowel zijn levensgang als zijn economische gedachtengoed vinden zij ronduit verdorven. De eerste zin van het lemma ‘John Maynard Keynes and pederasty’ zegt genoeg: “John Maynard Keynes was de bedenker van de Keynesiaanse theorie en een pedofiel.” Zowel de titel als de openingszin zeggen meer over de conservatieven dan over de econoom. Wil je daarvan overtuigd worden? Als je iets naar beneden scrollt zie je een foto van Barack Obama met de tekst: “Barack Obama verdedigt het nut van de Keynesiaanse economische concepten ondanks dat het feit dat de pedofiel John Maynard Keynes incompetent was en een bedrieger.” Vermoedelijk zitten hun hersenen in hun ass.

Hoogconjunctuur aan seks

Davenport-Hines geeft aan dat Keynes’ homoseksuele activiteiten niets zeggen over zijn economische denkbeelden. Als er al een relevante vraag is die de twee in verband met elkaar brengt dan is het eerder deze: had de man die in zijn publieke rol werkte aan economische voorspoed waarmee hij “de broederschap aller mensen” van dienst wilde zijn, ook een meedogenloze kant? Een duistere kant? Met zijn homoseksuele handelingen bracht hij immers ook zijn partners in gevaar. Wat zij deden was immers strafbaar. Dat risico nam hij voor lief, zonder schuldgevoel. Keynes genoot gewoon. Hij beleefde een hoogconjunctuur aan seks.

Leon Mijderwijk

Leon Mijderwijk (1975) studeerde voor Leraar Geschiedenis 2e graads aan de HU en deeltijd Geschiedenis aan de Universiteit van Utrecht. Zijn aandacht gaat uit naar de vroege middeleeuwen, in het bijzonder van Engeland. Hij schreef artikelen en recensies voor Westerheem, Archeologie Magazine, So British & Irish, Muntkoerier en Filatelie. Leon is redactiemedewerker van het Detectormagazine en Historiën-redacteur. Hij onderhoudt contact met diverse uitgeverijen, archeologen en historici.

More Posts

1 Reactie op Keynes: seks als smeermiddel economie

Schrijf je in voor TOEN!