Leven na de ondergang

levennadeondergang_klein.jpgLeven na de ondergang is een indrukwekkende dvd met acht portretten van holocaust-overlevenden. Het is een uitgave van Herinnerings-centrum Kamp Westerbork ‘als teken van hoop, symbool van optimisme, inspiratiebron voor jongeren’.

levennadeondergang.jpgLeven na de ondergang geeft een indringend beeld van wat zoveel mensen in Europa in het midden van de vorige eeuw plotseling overkwam: de Holocaust, en vooral ook van de veerkracht van de mens (het weer verdergaan met het gewone dagelijkse leven).

De dvd begint met de bewogen geschiedenis van kamp Westerbork in Drenthe. Een plek van amper 500 bij 500 meter met daarop meer dan 100 barakken, van waaruit meer dan honderdduizend mensen zijn afgevoerd naar de vernietigingskampen elders in Europa. Dit verhaal, verteld door de directeur van het Herinneringscentrum, geeft unieke filmbeelden uit het kamp, met het beroemde beeld van het zigeunermeisje Settela Steinbach, maar ook met bonte cabaretavonden en muziekuitvoeringen, uitgevoerd door mensen die op die manier -voorlopig- wisten te voorkomen dat ze met de wekelijkse trein naar een vernietigingskamp zouden worden afgevoerd.

Naast dit fragment zijn er acht portretten van Werner Bloch, Lily en Henny Dormits, Ellis Hertzberger, Roos-Horneman-Leverpoll, Frieda Menco-Brommet, Jules Schelvis, Stien Sier-Pullen, Heinz Vijgeboom. Zij allen hebben de holocaust overleefd. Alle acht hebben moeite gehad om de draad na de oorlog weer op te pakken. Wie zat er op hun verhaal te wachten? Waar haalden ze, met zulke gruwelijke ervaringen, de kracht vandaan? Voor de een was dat de muziek, voor de ander zijn werk en voor een derde de kinderen.
roosalsmeisje.jpg

Roos Horneman-Leverpoll kwam voor de oorlog op haar fiets regelmatig Anton Mussert tegen, leider van de NSB. Geheel naar de regels van die tijd nam hij altijd de hoed voor haar af. Roos was joods, maar voor 1940 speelde dat geen rol van betekenis. Na de invoering van de jodenster namen sommige heren des te nadrukkelijker hun hoed voor haar af, maar de meesten zagen haar niet meer staan. “Die ster betekende maar één ding: je hoorde bij het vuilnis.”

Roos en haar familie duiken onder, maar worden verraden en komen in mei 1944 in Westerbork terecht. Uiteindelijk belanden ze in Bergen-Belsen. Roos, jong en sterk, overleeft de honger en de zware arbeid, als enige van haar familie.

Na de oorlog trouwt ze, op zoek naar geborgenheid, maar ze mist mensen aan wie ze haar verhaal, haar verdriet, angsten en nachtmerries kwijt kan. Evenwicht komt er pas in 1995 als ze met haar drie kinderen Bergen-Belsen bezoekt. Daar springt de stop van de fles. Sindsdien kan ze voluit praten over haar ongelofelijke leven.

De acht portretten op Leven na de ondergang laten stuk voor stuk een grote indruk op de kijker na.

Bedoeld voor het voortgezt onderwijs (echter zonder verwerkingssuggesties), maar ook geschikt voor het brede publiek.
Herinneringscentrum Kamp Westerbork, € 9,95, te bestellen via tel. 0593-592600.

Geef een reactie

Historiën Twitter
Schrijf je in voor TOEN!