‘Spionage’ in het Orient House

orient-house-3-prillevitzIn het Palestijns-Israëlische conflict speelt het Orient House al jaren een bijzondere rol. Het gebouw is het ultieme symbool geworden van de strijd die beide partijen voeren om Jeruzalem.  Een bezoek.orient-house-3-prillevitzToen Hans Van Mierlo als minister van buitenlandse zaken jaren terug een bezoek bracht aan het Orient House in Oost-Jeruzalem, zorgde dat voor veel commotie. De Israëlische regering voelde zich door dat bezoek zwaar beledigd. Het Orient House wordt door de Palestijnse Autoriteit immers beschouwd als regeringscentrum en is bovendien het hoofdkwartier van de PLO in Jeruzalem. Elk bezoek van een hoge buitenlandse gast wordt door Israel gezien als een rechtvaardiging van de Palestijnse claim op Jeruzalem. Vanzelfsprekend probeert de Israëlische regering dergelijke bezoeken te dwarsbomen. Ook Arafat was er nooit welkom.

De geschiedenis van het Orient House
De geschiedenis van het Orient House is behoorlijk onstuimig verlopen. Het in Oriëntaalse stijl opgetrokken pand werd in 1897 gebouwd door een voorouder van oud-PNA-minister voor Jeruzalem Zaken, Faisal Husseini. De Duitse keizer Wilhelm II verbleef er in 1898 tijdens zijn bezoek aan het Heilige land en in 1937 installeerde de Ethiopische keizer Haile Selassie er tijdelijk zijn hofhouding nadat hij van de troon was gestoten door het Italiaanse leger van Mussolini. Na de oprichting van Israel in ’48 deed het gebouw dienst als VN-kantoor en werd het ook tijdelijk een hotel. Het Orient House stond daarna jaren leeg totdat in 1983 de Arab Studies Society erin trok. Vijf jaar later viel het Israëlische leger het gebouw binnen en werd het Orient House om ‘veiligheidsredenen’ vier jaar lang gesloten. Pas in oktober ’92 mocht het pand weer geopend worden.

Regelmatig zijn er in de buurt van het Orient House demonstraties van zowel Palestijnen als Israëli’s. Er zijn ook verschillende bommen ontploft in de aangrenzende woonwijk. De bewaking van het gebouw is daarom streng. Wie, als niet-Palestijn, naar binnen wil, wordt direct aangesproken en moet uitleggen waarvoor hij komt. Zijn bagage wordt gecontroleerd.

Journalistiek spionagewerk
orient-house-2-prillevitzHoe dit wereldvermaarde pand er nu precies uitziet en welke historie het Orient House met zich meedraagt, is amper bekend. De media schenken daar praktisch nooit aandacht aan. Enig journalistiek spionagewerk is daarom wel op zijn plaats. Wat direct opvalt, is dat het pand van binnen vrij klein is. Het kantoor van de PNA-minister voor Jeruzalem zaken is hooguit 25 vierkante meter groot. Het bureau is uitgevoerd in Arabische stijl met houtsnijwerk en mozaïeken van siersteen. Zoals in alle officiële vertrekken van de PNA hangt ook hier een portret van voormalig president Arafat aan de muur. Middenin de kamer staat een marmeren replica van Jeruzalem’s Al Aqsa Moskee.

De bibliotheek is een stuk groter dan het vertrek van de minister. Dat komt waarschijnlijk doordat het Orient House officieel eigenlijk een bibliotheek annex informatiecentrum is en geen politiek gebouw. Volgens de wet gaat het hier om een documentatie en informatiecentrum met als naam ‘The Arab Studies Society Jerusalem’.

In de ontvangstruimte op de eerste verdieping zie ik een protestbord met fel rode letters erop liggen. De tekst handelt over de vrijlating van politieke gevangenen. Tegen de muur staat een kast, gedecodeerd met goudkleurige vogels. Bovenop de kast liggen sportbekers en bedrijfsoorkondes. In dit vertrek, dat verder vrij kaal is, worden hoogwaardigheidsbekleders als buitenlandse ministers ontvangen, vertelt de perschef.
In de aangrenzende ruimtes bevinden zich de persvoorlichting en de cartografie-afdeling waar voornamelijk kaarten van Jeruzalem worden vervaardigd. Zeer belangrijk in verband met de Palestijnse claim op Oost-Jeruzalem. Het Orient House doet ook dienst als klachtenbureau voor Palestijnen die door de politieke situatie in de problemen zijn gekomen. Elke dag is het weer een komen en gaan van mensen die om raad vragen bij de minister en zijn personeel.

Protestactie
Het Orient House bezit verder een grote persruimte die volledig bekostigd werd door de Japanse overheid. Ook hier weer een portret van Arafat aan de muur. Vier klokken geven de verschillende tijden aan in Washington, Londen, Jeruzalem en Tokio. Die van Londen loopt verkeerd, merk ik op.
In de tuin van het Orient House staan gecamoufleerde tenten. Er is een protestactie gaande om politieke gevangenen uit Israëlische cellen te krijgen. Gesluierde vrouwen demonstreren samen met modieuze dames tegen de zionistische bezetter. De protestactie maakt duidelijk waarom de Israëlische overheid al vaak gedreigd heeft het pand te sluiten en dat ook al verschillende keren heeft gedaan. Aan een politiek, Palestijns bolwerk in het hart van Jeruzalem heeft men geen behoefte. Op een ‘Arabische luis’ in de ‘Zionistische pels’ zit Israël niet te wachten.

Geef een reactie

Schrijf je in voor TOEN!