Dansen op de Muur

DE TIJD  gaf op 17 november 1989 een bijzondere uitgave uit: Berlijnse burgers dansen op de muur die hen decennia lang gescheiden hield. Een kleine terugblik op een roerige periode .

Daar waar de Muut niet meer staat, is in Berlijn een markering aangebracht. Bron: Flickr

Daar waar de Muut niet meer staat, is in Berlijn een markering aangebracht. Bron: Flickr

De cover van De Tijd. Bron: wikimedia

 

 In 1963 bezocht president John F. Kennedy Berlijn. Hij riep een ieder die het communisme enig vertrouwen wenste te geven op naar Berlijn te komen (Let them come to Berlin) en stelde vast dat elke wereldburger die de vrijheid nastreefde solidair moest zijn met de bewoners van de verdeelde stad (Ich bin ein Berliner). Deze oproep maakte diepe indruk.Toch duurde het bijna dertig jaar voor de inwoners van het Oostblok de muur letterlijk neerhaalden. Een opening in de Hongaarse grens zorgde voor een stroom van duizenden vakantiegangers. In korte tijd ontstond een ware volksverhuizing via Hongarije, Praag en andere gaten in het IJzeren Gordijn. Ook de leiding van de DDR, die kort daarvoor nog trots het veertigjarig bestaan van de communistische staat hadden gevierd, moest de grenzen openen. Het eind van de muur was onafwendbaar (november 1989).Temidden van een grandioos volksfeest hakte een ieder die het wilde een stuk beton uit het bouwwerk, dat voor zo veel ellende had gezorgd. Een jaar later was de hereniging van Duitsland een feit.

 

OMSLAG :
DE TIJD 17 november 1989.
Eens het trotse dagblad voor Katholiek Nederland, kwam rond 1970 in grote moeilijkheden. De lezerskring werd te klein en in 1974 besloot men door te gaan als weekblad, eerst in de vorm van een krant, later als magazine. Dit tijdschrift kende wisselend succes en fuseerde uiteindelijk met de concurrent de Haagse Post (HP/De Tijd).

 

 

Geef een reactie

Schrijf je in voor TOEN!