Walvisvaart naar Spitsbergen

Het boek Op walvisjacht naar Spitsbergen. Een hachelijke onderneming in de Noordelijke IJszee, 1774-1778 is een authentieke weergave van  journalen én een memoriaal van stuurman Visser. Een uitgebreide inleiding van Louwrens Hacquebord plaatst de documenten in de context van het 18de-eeuwse walvisvaartbedrijf.

Op walvisjacht in Spitsbergen, De nadagen van de Nederlandse walvisvaart
In konvooi met zo’n 200 andere schepen voer Fedde Jansz Visser vier jaar achtereen naar het noorden. Tijdens deze gevaarlijke tochten hield hij steeds een journaal bij, waarin hij boeiende verhalen optekende over het ijs, de weersomstandigheden, walvissen, schepen en mensen. Drie van deze scheepsjournalen bleven bewaard en kwamen uiteindelijk terecht in museum In ’t Houten Huis in De Rijp. Het boek Op walvisjacht naar Spitsbergen. Een hachelijke onderneming in de Noordelijke IJszee, 1774-1778 is een authentieke weergave van deze journalen én Vissers memoriaal. Een uitgebreide inleiding van Louwrens Hacquebord plaatst de documenten in de context
van het 18de-eeuwse walvisvaartbedrijf.

Op walvisjacht naar Spitsbergen – een uitgave van Uitgeversmaatschappij Walburg Pers – wordt gepresenteerd tijdens de opening van de Poolnacht van Groningen op zaterdag 13 november aanstaande om 15.00 uur in de aula van de Rijksuniversiteit Groningen. De Poolnacht van Groningen wordt georganiseerd om de poolgebieden onder de aandacht van het publiek te brengen en vindt plaats van 15 november 2010 tot 15 januari 2011 – de periode dat de zon op de Noordpool niet meer boven de horizon uitkomt.

Fedde Jansz Visser was 20 toen hij voor het eerst naar Spitsbergen afreisde om op walvissen te jagen. Hij was nog maar net stuurman en bereidde zich voor op deze tocht door gegevens over de baaien van Spitsbergen uit de atlas van Johannes van Keulen over te schrijven in een memoriaal. Gewapend met deze kennis voer hij uit met het schip Weltevreede, waarop Cornelis de Leeuw uit Den Helder commandeur was. De walvis was door de jacht al behoorlijk schuw geworden en verdween in het pakijs zodra een walvisvaarder in de buurt kwam. De schepen zeilden daarom steeds verder het ijs in. Soms té ver, waardoor een schip door het ijs werd gekraakt. In 1777 vergingen op deze manier 14 schepen en kwamen honderden opvarenden om.

De bundel manuscripten van Fedde Jansz Visser heeft een bijzonder waarde als tijdsdocument. Het memoriaal geeft een gedetailleerde beschrijving van de belangrijkste baaien van Spitsbergen dat door de Nederlandse walvisvaarders is verkend. In de drie journalen wordt van dag tot dag beschreven hoe en onder welke omstandigheden de walvisvangst bij Spitsbergen werd uitgevoerd en geven een goed beeld van de activiteiten van een walvisvaarder in de nadagen van de Nederlandse walvisvaart.

Louwrens Hacquebord (1947) is hoogleraar Arctische en Antarctische studies aan de Rijksuniversiteit Groningen. Als geograaf en archeoloog doet hij al ruim 30 jaar onderzoek in de poolgebieden.

Bezorgd en ingeleid door Louwrens Hacquebord,
Op walvisjacht naar Spitsbergen. Een hachelijke onderneming in de Noordelijke IJszee, 1774-1778

Uitgeversmaatschappij Walburg Pers,
geïllustreerd in kleur en zwart-wit, genaaid gebonden,
ISBN 978.90.5730.693.8, prijs € 29,50 – 160 pagina’s.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Schrijf je in voor TOEN!