In Wij en ons koninghuis van Michiel van Erp staat niet de koninklijke familie centraal, maar wij, hun trouwe onderdanen.
Het Oranjehuis mag, ondanks niet al te scherpe republikeinse geluiden, op een grote ‘aanhang’ rekenen. Zo blijkt uit drieluik van Michiel van Erp. De documentaires laten het reilen en zeilen en de emoties zien bij uiteenlopende Oranje-gebeurtenissen: de uitvaart van prins Claus, Koninginne-dag in Katwijk en het defilé dat prins Bernhard traditiegetrouw afneemt op Bevrijdingsdag in Wageningen.
Uitvaart Claus
Met name de rouwperiode na het overlijden van prins Claus (2002) is een emotievolle gebeurtenis. Voor het eerst in veertig jaar is een lid van het koningshuis gestorven. Prins Claus was daarbij ook nog eens buitengewoon geliefd. Van Erp brengt mooi in beeld wat het teweeg brengt in Nederland. De mensen in de rij voor de laatste eer en de toeschouwers van de rouwstoet, maar ook het organisatorische eromheen. Want er komt veel bij kijken: van de chocolademelkschenkers voor de rijen wachtenden tot aan de verzorger van de bloemen. Een groep begrafenisondernemers bekijkt de uitvaart met een professionele blik. Vol bewondering zien zij hoe de dragers hun werk doen. Uiteraard heeft ook de pers handenvol werk. Maar hoe professioneel ook, Maartje van Weegen raakt zichtbaar geëmotioneerd.
Koninginnedag Katwijk
De documentaires zijn niet zonder de nodige humor in beeld gebracht. Een voorbeeld daarvan is het volgen van een plaatselijke radioverslaggever tijdens de uitvaartplechtigheid. In beeld zie je hem achter een dranghek waarachter slechts een enkel echtpaar zich ophoudt,terwijl hij zijn luisteraars verkondigt dat ook daar de drukte al toeneemt. De organisatie van Koninginnedag in Katwijk brengt een zelfde goedbedoeld amateurisme aan het licht. Iemand die de rijen stoelen -die al kaarsrecht staan- nog eens opschuift, doet uit de doeken dat ook aan de inwendige koninklijken is gedacht. Zonder schroom laat hij een geknutseld modelgebakje zien van wat misschien het Oranje-taartje gaat worden. Ook de andere organisatoren nemen hun werk bloedserieus. Vol trots vertellen zij over hun plannen. De regisseur laat het volledig over aan de kijker of hij dit met de nodige meewarigheid aankijkt. Maar de mensen die je ziet, blijven zichzelf. Met een kopje koffie op de tafel…
Laatste defilé van de veteranenprins Bernhard
De afsluiter is prins Bernhards defilé. Veteranen spreken volmondig hun liefde uit voor prins Bernhard. Het defilé zien zij als hoogtepunt van het jaar. Plichtsgetrouw rechten zij hun rug en staan urenlang in de houding, hoe guur het weer ook is. Prachtig is het te zien hoe mevrouw Gemmeke nog energiek overkomt. Tijdens de Dodenherdenkingstoespraak vraagt zij zich hardop af of er niet een beetje haast gemaakt kan worden en in Wageningen krijgt de prins nog een aai over de wang. De enige vrouw, naast Wilhelmina, die tot Ridder in de Militaire Willemsorde is benoemd, heeft niet aan daadkracht ingeboet. Maar uiteraard erkennen de veteranen dat vele van hun wapenbroeders al zijn weggevallen. Zij die het defilé van 2004 nog meemaakten, konden zich gelukkig prijzen. Prins Bernhard stierf op 1 december van dat jaar.
Wij en ons koningshuis
Regisseur: Michiel van Erp. Verschenen: november 2007.
Meer artikelen door Leon Mijderwijk:- Wanneer is het Pasen?
- Spinoza, een hoorcollege
- Dagboek van Jan Terlouw
- Jan Terlouw bij Huiskamer TV Show
- Nederlands verleden in schilderijen
Vind ons ook hier: