Zwart Front Hotel

Van de Nederlandse fascistenleider Arnold Meijer is bekend dat hij de nationale wapenspreuk  ‘Ik zal handhaven’ (Je Maintiendrai) regelmatig verbasterde tot  ‘Ik Shell handhaven’.  Hiermee maakte de Zwart Front leider duidelijk hoe hij dacht over het forse aantal Shell-aandelen van het koninklijk huis. Van de Nederlandse fascistenleider Arnold Meijer is bekend dat hij de nationale wapenspreuk van het huis van Oranje-Nassau “Ik zal handhaven” (Je Maintiendrai) regelmatig verbasterde tot  “Ik Shell handhaven”.  Hiermee maakte de leider van het Zwart Front duidelijk hoe hij dacht over het forse aantal Shell-aandelen dat het koninklijk huis bezat. Arnold Meijer was een rabiate kapitalistenhater maar ook communistenvreter die vond dat de koninklijke familie zich verre moest houden van kapitalistisch gespeculeer op de beurs. Zijn partij kreeg bij landelijke verkiezingen nooit meer dan 0,2 procent van de stemmen, maar Meijer zelf werd in de jaren ’30 en ’40 wel een publiek figuur. 

NSB
Meijer was zo radicaal dat hij zelfs de NSB te liberaal en te vrijzinnig vond. Van het Duitse nationaalsocialisme moest hij ook weinig hebben. Hij putte vooral inspiratie uit het fascisme van Mussolini. Zijn Zwart Front was wel rabiaat antisemitisch omdat volgens Meijer zowel het communisme als het kapitalisme uit het Jodendom waren voortgekomen. Tegen de Jodenvervolging was hij echter fel gekant. Meijer verwierp en verafschuwde de Holocaust omdat de Joden volgens hem wel “verkeerd” waren, maar “niet verdorven”. Hij bracht zelfs de moed op om een brief aan Hitler te schrijven waarin hij de Jodenvervolging scherp veroordeelde.  

Meijer’s partij werd in 1941 door de Duitse bezetter verboden. Hoewel Meijer toenadering had gezocht tot Duitsland ijverde hij voor een onafhankelijke Nederlandse koers hetgeen de Duitsers niet zinde. Soldaten dienden volgens Meijer Nederlands te blijven en moesten een eed op de nationale driekleur af leggen en niet op de Duitse vlag. De nazi’s stelden echter een eed op de Führer verplicht hetgeen onaanvaardbaar was voor Meijer. Vanaf dat moment trok hij zich terug uit de politiek en onthield zich van elk openbaar optreden. 

In 1944 werd Meijer, in het al bevrijde zuiden van Nederland, opgepakt door de geallieerden en opgesloten in kamp Vught. In mei ’45 ontsnapte hij weer en bleef een jaar onvindbaar. Uiteindelijk geeft hij zichzelf aan en wordt opnieuw opgesloten. Hij krijgt vier jaar gevangenisstraf opgelegd wegens hulpverlening aan de bezetter. In juli 1948 wordt Meijer echter vervroegd vrijgelaten, waarna hij zich definitief in Oisterwijk vestigt.  

Rosep
 

Landgoed De Rosep. Foto: Paul Prillevitz

De naam Arnold Meijer is bijna volledig in de vergetelheid geraakt. Toch heeft deze in 1905 geboren extreem-rechtse politicus en voormalig diaken iets achtergelaten dat vandaag de dag nog steeds floreert: hotel De Rosep in Oisterwijk. Verborgen tussen de bossen, vennen en landerijen van het Brabantse land ligt dit rustieke luxe-hotel erbij alsof het nooit anders geweest is. Naast een klein meertje en een uitgestrekt grasveld bevindt zich het luxueuze pand. De vlaggen van Nederland, België, de VS en de EU zijn het eerste wat bezoekers opvalt bij aankomst. Een zwaan en een aalscholver zwemmen rondjes in het meer en een haan loopt parmantig over het veld. Niets doet hier denken aan de fascistische oprichter van dit hotel. 

Tegenwoordig staat het goed lopende hotel De Rosep vooral bekend om de vele nationale en internationale profvoetbalclubs die er in trainingskamp gaan. Het gastenboek en de foto’s aan de muur verraden dat het Nederlands elftal, jong Oranje, Galatasaray, Sevilla en AZ, maar ook Twente en Anderlecht hier geoefend hebben. De handtekeningen van AZ-trainer Louis Van Gaal, Liverpool-speler Ryan Babel en Feyenoord-spits Roy Makaay sieren het gastenboek. Buiten staat vandaag de bus van de Belgische club Racing Genk warm te draaien. In een traag tempo stapt de selectie in om naar de trainingsvelden in de buurt te gaan. 

Kerkhof
In 1956 begon Meijer op deze plaats hotel annex café-restaurant De Rosep – vernoemd naar een plaatselijk riviertje. Na de oorlog was hij zo druk met dit project dat hij geen tijd meer had voor politiek. Wel schrijft hij nog enkele boeken waarin hij zijn eigen daden gedurende de oorlog probeerde te rechtvaardigen (titel: Alles voor het Vaderland) en stelt hij de na-oorlogse martelingen en slechte behandeling van collaborateurs, moffenhoeren, meelopers en NSB-ers door de Nederlandse overheid aan de kaak (titel: Pruisische praktijken in herrijzend Nederland). 
Meijer bleef tot aan zijn dood in 1965 werken aan zijn geesteskind De Rosep. Na zijn overlijden, werd de Brabantse fascistenleider begraven op het kerkhof van de Joannesparochie van Oisterwijk, waar hij nog steeds ligt.  

Landgoed De Rosep: www.rosep.com

• Interview ex-coureur Thierry Boutsen
• Interview schaker Jan Timman
• Rancuneuze gif van een VVD-senator
• Moord Willem Van Oranje opgelost?
• Luik, Simenon en Ernest de Bavière